W bitwie pod Mohaczem zginął bratanek Zygmunta Starego, król Węgier, Ludwik. Turcy zajęli Budę, a aktywność Tatarów u wschodnich kresów Rzeczpospolitej znacznie wzrosła. O zaistniałej sytuacji miał radzić król ze swym hetmanem Janem Tarnowskim, a na miejsce spotkania obrano Niepołomice. Ponieważ w Krakowie znów panowała zaraza w niepołomickim zamku zjawiła się cała rodzina królewska. Przy okazji postanowiono urządzić polowanie w pobliskiej puszczy. Wprawdzie grubszą zwierzynę w tutejszych lasach już wytrzebiono, ale dla rozrywki króla i jego świty sprowadzono w drewnianej skrzyni niedźwiedzia z Litwy. Wypuszczony z klatki zwierz napadł najpierw na psy, a następnie na ludzi, z których kilku poturbował. W pewnym momencie rzucił się w stronę królowej Bony. Gdy ta chciała uciec, jej koń potknął się i królowa spadła. Była wówczas w piątym miesiącu ciąży. Na skutek upadku doszło do przedwczesnego porodu. Syn królewski, któremu nadano imię Olbracht zmarł tego samego dnia wieczorem.
      Kto wie jak potoczyłyby się losy dynastii Jagiellońskiej i samej Polski, gdyby Zygmunt August miał brata.

    Zamek w Niepołomicach został wzniesiony w stylu gotyckim przez króla Kazimierza Wielkiego. Przypuszcza się, że posiadał wieżę, jednakże jego ówczesny wygląd nie jest znany. Dość szybko zaczął pełnić rolę podmiejskiej rezydencji królewskiej oraz zamku myśliwskiego.
      Około połowy XVI wieku budowniczy Tomasz Grzymała na polecenie Zygmunta Augusta przebudował zamek w stylu renesansowym. Powstała budowla na planie kwadratu, z dziedzińcem otoczonym z czterech stron jednotraktowymi budynkami. Kilkadziesiąt lat później, około 1637 roku dziedziniec ozdobiono piętrowymi krużgankami. W roku 1800 rozebrano najwyższą kondygnację i w takiej postaci budowla przetrwała do naszych czasów.
      Odrestaurowany zamek jest dziś siedzibą placówek kulturalnych.