Dawnymi bardzo czasy, gdy o mieście Myślenice nikomu się jeszcze nie śniło, a na południe od Krakowa, aż po same Tatry rozciągały się nieprzebyte bory, zawędrował do doliny Raby, nie wiadomo skąd, zbój okrutny o imieniu Uklejna. Gdyby choć bogatych jedynie grabił, pewnie choć u prostego ludu we wdzięcznej pamięci by pozostał. Ale nie. Wiadomo, bogatych chętniej łupił, bo to mało zatrudnienia, a zysk duży, ale jak ubogi jakiś kmiotek mu się trafił, to choćby podartą koszulą, czy lichą chłopską czapką nie gardził. Nie dziwota przeto, że powszechny strach i nienawiść budził i nie raz, nie dwa zastanawiali się miejscowi jak się owego zbója utrapionego pozbyć. Lecz Uklejna był sprytny i ani myślał dać się pojmać. Gdy biedni, znękani chłopi zaczęli tracić już nadzieję na szczęśliwszą odmianę losu odszedł Uklejna nagle i nie wiadomo dokąd tak, jak się onegdaj pojawił. Zaś miejscowi wzgórze, na którym najczęściej ukrywał się zbój, od jego imienia Uklejną nazwali, a wiele lat później, na zboczu góry kazał król zamek postawić, by strzegł szlaku wzdłuż Raby na Węgry prowadzącego.

     Najstarsze wzmianki o stróży w Myślenicach pochodzą z połowy XIII w. Była to wówczas zapewne budowla drewniana, jedna z kilku wzniesionych w dolinie Raby dla ochrony szlaku handlowego na Węgry. Czy murowaną wieżę wzniesiono na miejscu owej starodawnej warowni i kiedy dokładnie? Nie wiadomo. W każdym razie w połowie XV pojawiają się wzmianki o zamku w Myślenicach, który określa się już jako „stary”. Można przypuszczać, że budowla ta została wzniesiona na początku XIV wieku. Składała się z cylindrycznej, kamiennej wieży i drewnianego podgrodzia umiejscowionego od strony rzeki Raby. Od strony wzgórza zamek oddzielony był suchymi fosami i wałem ziemnym. Wiele skazuje na to, że służył rycerzom-rozbójnikom, a potem zbuntowanym oddziałom wojsk zaciężnych. To zapewne w czasie walk pomiędzy nimi i wojskami królewskimi, około 1457-1458 roku doszło do zniszczenia zamku i wysadzenia wieży.
     Na zboczach góry Uklejny do dziś oglądać można jej resztki.