![]() |
||||
| Ćmielów Gdy
w połowie XVII wieku wojska szwedzkie zalały nasz kraj
rabując, niszcząc i obracając w perzynę polskie
warownie, nie ominęły również Ćmielowa i tutejszego
zamku. W onym czasie była to jednak silna warownia,
otoczona grząskimi, trudnymi do przebycia mokradłami i
szwedzcy generałowie nie potrafili sobie z tymi trudnościami
poradzić. Gdy nie pomogła siła, postanowili zdobyć
twierdzę podstępem. Wiedzieli, że jest w Polsce taki
zwyczaj, iż młode pary wędrują po okolicy odwiedzając
wszystkich swoich sąsiadów. Gospodarze licznych dworów
i zamków chętnie goszczą weselników bawiąc się i
ciesząc wraz nimi. Zatem Szwedzi pozornie wycofali się
z okolicy, a w rzeczywistości poprzebierali się w
weselne stroje i udając orszak młodej pary stanęli u
zamkowych bram. Załoga zgodnie ze zwyczajem, otworzyła
bramy wierząc, że żołnierze wroga odeszli i są
daleko. A gdy okazało się kim są owi weselnicy było
już za późno. Obrońcy zostali zgładzeni, a zamek
opanowany. |
||||
Zamek w Ćmielowie, być może na miejscu jakiejś wcześniejszej budowli, wzniósł kanclerz wielki koronny Krzysztof Szydłowiecki. Zamek właściwy zbudowany był na wyspie i składał się z dwóch równoległych budynków mieszkalnych połączonych zabudowaniami kaplicy zamkowej. Już na brzegu jeziora, od strony południowej wzniesiono przedzamcze z wieżą bramną. W XVII wieku zamek otoczono ziemnymi umocnieniami bastionowymi. W swoich dziejach zamek należał do wielu rodów magnackich: Tarnowskich, Ostrogskich, Wiśniowieckich, Sanguszków i Małopolskich. Zdobyty i zniszczony w czasie potopu szwedzkiego zaczął chylić się ku upadkowi. Ostatecznie opuszczony w XIX wieku dziś jest malowniczą ruiną, z której zachowały się szczątki zamku właściwego oraz pozostałości wieży bramnej połączone z budynkami gospodarczymi. |
||||
![]() ![]() |
||||