W wiekowych murach tutejszego zamku dzieją się czasami rzeczy niezwykłe. Opowiadali o nich śmiałkowie, którzy samotnie, w dziwnych porach odważyli się wtargnąć do zamkowych wnętrz. Wedle ich zapewnień, w pewnym momecie przed nimi pojawiała się ciemnowłosa, odziana w suknię ze szkarłatnego materialu kobieta, a obok niej maly chłopczyk. Gdy ktoś próbował zbliżyć się do owej pary zatrzymywała go jakaś potężna, nieznana siła, a zjawy znikały. Kim były? Może odpowiedzi na to pytanie udzieli poniższa historia.
        Procesy czarownic były w Moragu aż do końca XVIII w. rzeczą pospolitą. We wschodnim kącie murów obronnych miasta wznosiła się baszta zwana wieżą czarownic, w której bezlitosnym torturom poddawano nieszczęsne kobiety - ofiary zabobonu dawnych wieków. 22 lipca 1749 r. odbyła się w Morągu uroczysta, publiczna egzekucja. Kara czekała dzieciobójczynię - Barbarę Schwann. Czternastoletnią dziewczynę, kóra udusiła i zakopała własne niemowlę. Ojciec był nieznany. Niewykluczone, że dziewczynę zgwałcono. Kat poddał ją wielogodzinnym, wymyślnym torturom , łamał ją kołem, wreszcie ściął jej głowę. Odrąbana głowa Barbary wbita na pikę, zwrócona twarzą do miasta przez wiele tygodni "dekorowała" mury Morąga, jako widomy dowód, że zbrodnia nie może ujść bezkarnie. Barbara Schwan zostala skazana niesprawiedliwie (ktoś wtedy pewno chciał pozbyć się "klopotu"} i  zwyczajnie dziewczyna błąkająca  się w zaświatach domaga się tzw. sprawiedliwości. Zresztą, za takim wytłumaczenim przemawia fakt, że po każdej odprawianej za jej duszę mszy w sąsiadujacym z zamkiem kościele zjawiska te ustają. Pojawiają się znowu gdy zbliża się kolejna rocznica egzekucji

     Ziemie plemienia Pogezanów Krzyżacy opanowali w drugiej połowie XIII wieku. W 1280 r. na zgliszczach grodu Morina stanęła drewniana strażnica, wokół której rozwinęła się osada. Już w 1327 r. Wielki Mistrz Werner von Oorselen nadał jej prawa miejskie. W tym samym roku rozpoczęła się budowa zamku murowanego. Po ukończeniu (ok. 1331) był siedzibą wójtów zakonnych podległych komturowi w Elblągu.
     Zamek właściwy składał się z budynku głównego w kształcie litery L, budynku usytuowanego przy głównym przejeździe bramnym, oktagonalnej wieży ostatecznej obrony ( 6 do 7 wysokich kondygnacji) kwadratowej wieży obserwacyjnej oraz prawdopodobnie wieży strzegącej głównego przejazdu bramnego. Międzymurze oddzialone było od dziedzińca wysokim murem wewnętrznym. Komunikacja między piętrami odbywała się drewnianymi krużgankami. Wejście do wieży ostatecznej obrony znajdowało się na jej czwartej kondygnacji skomunikowane było z chodnikami strażniczymi na murach oporowych wzgórza zamkowego. Pełna forma architektury zamku nie jest dotychczas doprecyzowana, choć po ostatnich kompleksowych pracach archeologicznych rozpoznane zostało rozmieszczenie poszczególnych części warowni. Wykusz latrynowy - gdanisko nadwieszone było nad fosą oddzielającą wzgórze zamkowe od miasta.
     Po sekularyzacji Prus w 1525 r. Morąg stał się ośrodkiem starostwa a funkcje starostów przypadły rodzinie Dohnów, która sprawowała ten urząd do r. 1740. W 1584 r. królewiecki architekt Blasius Bervart przeprowadził remont i rozbudowę zamku. Z tego właśnie okresu pochodzą odkryte w r. 2002 polichromie znajdujące się w ocalałym skrzydle zamku. Obecnie z dawnej bryły zamku zostało dwukondygnacyjne skrzydło płn.-zach. wzniesione na planie trapezu.W tym wlasnie skrzydle znajduje się renesansowa sień przejazdowa prowadząca na zamkowy dziedziniec.
     Obecnie Zamek poddawany jest gruntownej konserwacji i rekonstrukcji, można go jednak bez przeszkód zwiedzać. Istnieje również możliwość wynajmowania dziedzinca zamkowego na różnego rodzaju imprezy plenerowe. Można także wynajmowac niektóre (odremontowane) komnaty zamkowe. Obiekt jest własnoscią prywatną. Właściciele są otwarci na wszelkiego rodzaju współpracę. Można się z nimi skontaktować drogą elektroniczną: svolo@op.pl lub telefonicznie 0 601 34 50 44.