W czasie wojen husyckich zdobyto i splądrowano wiele zamków na Śląsku. Zawitały oddziały husyckie i do Czochy. Jednakże załoga zamku, pomimo długotrwałego oblężenia ani myślała o poddaniu. Husyci już przemyśliwali o ustąpieniu, gdy od miejscowych dowiedzieli się, że mieszka w zamku pewna kobieta o imieniu Gertruda, bardzo łasa na pieniądze. Tego tylko było im trzeba. Zdołali jakoś dotrzeć do owej kobiety i, za sowitą opłatą, nakłonić do otwarcia bram. Odeszli spod murów warowni, aby obrońcy myśleli, że się wycofują, jednakże nocą, gdy załoga zamku spała utrudzona walką podeszli pod bramę. Wpuszczeni do środka przez Gertrudę wymordowali wszystkich obrońców. Nie nacieszyła się jednak zdrajczyni zbyt długo swoimi skarbami. Wkrótce wrócił pan Czochy i dzięki swoim wiernym rycerzom odbił zamek. Samą zaś chciwą Gertrudę kazał ściąć na zamkowym dziedzińcu. Odtąd duch nieszczęsnej niewiasty nawiedza mury warowni. Dzieje się to raz na sto lat w rocznicę jej zdrady.

     Dokładna data powstania zamku na wysokiej, granitowej skale nad rzeką Kwisą nie jest znana. Jako inicjatora budowy wskazuje się króla czeskiego Wacława II , jednakże pierwsze o nim wzmianki pochodzą z 1329 roku. Stanowił wówczas własność księcia jaworskiego Henryka, który podbił okręg Kwisy kilka lat wcześniej. Warownia zbudowana została na planie czworoboku z cylindryczną wieżą, która po licznych przebudowach dominuje nad bryłą zamku do dziś. Dosyć szybko wrócił jednak zamek do królów czeskich, a wkrótce przeszedł w ręce prywatne. Dwukrotnie oblegany przez husytów, za drugim razem skutecznie został jednak rychło odbity. W roku 1453 zamek staje się własnością Kacpra von Nostitz. Jego potomek Jahann dokonał w XVI wieku rozbudowy zamku w renesansową rezydencję magnacką. Dostępu do niej strzegły nowoczesne na ówczesne czasy fortyfikacje bastejowe. Inny jeszcze przedstawiciel tego śląskiego rodu, Christoph zasłynął z prowadzonych w okolicy poszukiwań złota.
      Po pożarze z roku 1793 podjęto odbudowę wprowadzając do budowli akcenty barokowe. Kolejna poważniejsza przebudowa, pod okiem Bodo Ebhardta, miała miejsce z początkiem XX wieku, gdy właścicielem warowni został Ernst F. von Guetschow. Powstała budowla o trudnym do określenia stylu, ale urzekająca, pełna zakamarków i tajemniczych przejść.
      Obecnie w zamku mieści się ośrodek wypoczynkowy, a obiekt udostępniony jest do zwiedzania.