Dnia 9 czerwca 2001 r szkoła nasza otrzymała imię 

ks. Bronisława Markiewicza

A oto jego postać:

Ks. Bronisław Markiewicz przyszedł na świat w Pruchniku koło Jarosławia 13 lipca 1842 r.
W cztery dni później został ochrzczony w kościele parafialnym św. Mikołaja w Pruchniku. Do szkoły podstawowej uczęszczał na miejscu, zaś do gimnazjum w Przemyślu. W czerwcu 1863 r. zdaje maturę, a we wrześniu tegoż roku wstępuje do Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. Decyzję tę podjął tuż przed egzaminem dojrzałości pod wpływem cudownego widzenia o przyszłych losach Polski i całego świata.
    Bronisław Markiewicz otrzymuje święcenia kapłańskie 15 września 1867 r. Pracuje jako wikariusz w Harcie, a następnie w katedrze w Przemyślu. Studiuje filologię klasyczną języków starożytnych na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie a następnie literaturę polską i niemiecką na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
    W latach 1876-1877 jest duszpasterzem w miejscowości Gać, zaś w latach 1877-1884 pełni obowiązki proboszcza w Błażowej, równocześnie dojeżdża z wykładami teologii pastoralnej do Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu.
W 1885 r. udaje się do Włoch. Po krótkim pobycie w Rzymie jedzie do Turynu. Spotyka się z ks. Janem Bosco, który przyjmuje go do nowicjatu salezjańskiego. Dnia 25 marca 1887 r. składa wieczystą profesję zakonną na ręce ks. Jana Bosko. Jako członek Towarzystwa Salezjańskiego przybywa 28 marca 1892 r. do Miejsca, aby po kilku, latach założyć tu nową rodzinę zakonną.
    Ideą Księdza Markiewicza była pomoc i opieka nad sierotami. W 1897 r. zbudowano dom drewniany dla 100 wychowanków, a w 1898 zaczęto wznosić dom murowany dla 200 osób. Niestety, 3 lipca 1904 r. nieszczęście nawiedziło zakład. Przed paru laty wystawiony dom drewniany spłonął. Z powodu straty mieszkań chłopców rozmieszczono częściowo na wsi, a częściowo w nowo budującym się domu murowanym. Teraz trzeba było podwoić wysiłki, aby dom ten jak najszybciej przystosować do potrzeb małych pogorzelców. Znaleźli się ofiarodawcy, którzy pośpieszyli z pomocą. Płynęły lata, dzieło rozrastało się, przybywało wciąż więcej sierot, mnożyły się też trudności. Słabły siły ks. Br. Markiewicza, Ojca ubogich i opuszczonych dzieci. Aby .zapewnić dobre funkcjonowanie instytucji oraz nadać jej trwałe podstawy, utworzył ks. Markiewicz najpierw zrzeszenie świeckie pod nazwą "Towarzystwo Powściągliwość i Praca", które z czasem przekształciło się w Zgromadzenie Zakonne i jako gałąź męska otrzymało urzędową nazwę: "Zgromadzenie św. Michała Archanioła", a jako gałąź żeńska: "Zgromadzenie Sióstr św. Michała Archanioła".
    Niestety. Założyciel nie doczekał upragnionej chwili zatwierdzenia Zgromadzeń przez Kościół. Śmierć nastąpiła 29 stycznia 1912 r. w uroczystość św. Franciszka Salezego, którego ks. Markiewicz kochał tkliwą miłością i naśladował w życiu od pierwszych lat kapłaństwa.

ZŁOTE MYŚLI KS. BRONISŁAWA MARKIEWICZA:

"STAŃMY SIĘ WSZYSTKIM DLA WSZYSTKICH"

"POWŚCIĄGLIWOŚĆ I PRACA PRZEMIENIA OBLICZE ZIEMI NA LEPSZE"

"SYSTEM NASZEGO WYCHOWANIA JEST HEROICZNY, ALE MOŻLIWY DO WYKONANIA"

"NA TRUDNOŚCI JESTEŚMY PRZYGOTOWANI WSZĘDZIE, ALE MIŁOŚCIĄ HEROICZNĄ, PODBIJEMY SOBIE SERCA LUDZKIE"

"RÓBMY WSZYSTKO TAK POKORNIE, ABYŚMY SIĘ STALI MIŁYM WIDOWISKIEM ŚWIATU"

"CZYŃMY CO NAM SUMIENIE MÓWI, A NIE ZWAŻAJMY NA PRÓŻNE GADANIE ŚWIATA"

" ... ODCHODZĘ, A WY ZOSTANIECIE I POPROWADZICIE DALEJ DZIEŁO, KTÓRE NIE JEST MOJE, LECZ BOŻE ... "