Słowiańscy wikingowie - ZADRUGA ARISTOS SĘDRUGA RODZIMEJ WIEDZY

Słowiańscy wikingowie

Na Bałtyku we wczesnym średniowieczu rozpętało się korsarstwo. Duńczycy łupili nadbrzeżne miasta słowiańskiego Pomorza, a Słowianie odpłacali się im pięknym za nadobne.
Najgłośniejszą była wielka wyprawa wojenna na miasto skandynawskie - Kunungahelę (dziś Kungelf), położone w głębi długiego fiordu na pograniczu dzisiejszej Norwegii i Szwecji, a więc już poza Bałtykiem. Zorganizował ją w roku 1136 księże Racibor (brat księcia Warcisława). Prowadzona przez niego flota składała się z 650 statków, a na każdym z nich znajdowało się miejsce na 44 łudzi i 2 konie.

Flota ta wpłynęła do fiordu. Zakotwiczone tam statki skandynawów zdobyto, złupiono i spalono. Potem nastąpiło regularne oblężenie miasta Miasto zdobyto. Pomorzanie zagarnęli wszystko co było w grodzie, gród spalono, wzięto do niewoli całą ludność, załadowano ją na statki jako łup na sprzedaż.
Był to wyczyn znakomity. Zważmy, że flota wykonała rejs około 800 km,* przewożąc w jedną i drugą stronę tysiące ludzi i wielką liczbę koni. Świadczy to o znakomitej organizacji, mistrzowskim opanowaniu techniki żeglugi, umiejętności budownictwa okrętowego i o dzielności wojowników.

Maciej S. Czarnowski