Jam Swaroży Wnuk - ZADRUGA ARISTOS SĘDRUGA RODZIMEJ WIEDZY

Jam Swaroży Wnuk!

Gdy opadły już mgły... zobaczyłem Go...

Podał dłoń i wprowadził mnie tuż nad Nawii dno...

Tam już wielu przede mną... umarło za godność i kraj
I choć uczyniłem to samo... On nie mógł zostawić mnie tam

"Nie Twój czas..." - do mnie rzekł - "Nie ! To nie Twój czas !"
"Naród Twój wciąż czeka Cię, więc powrócić tam masz !"

"Kto by tknął Twe Dzieło i Ciało sczeźnie niczem gad,
ten poczuje Bogów gniew - przez Welesa - Jegoż jad !"

"Tyś jest Wnuk Swaroga i ogień wciąż w Tobie tli
i nie zgaszę go !.. Bo wielką masz Moc by wrócić i znów twórczo żyć !"

Powróciłem więc by spełnić Bogów dar
Jam Swaroży Wnuk !.. Umarłem by znów żyć
Twórczość ma w Słońcu lśni i pomnaża blask
Nie powrócę w Nawii próg... Swaróg wzywa bym znów trwał !

Dziś znów powraca wola i moc tworzenia
By spełnić w owocach to co w korzeniach...

(wiersz niedokończony)

Gorazd z Nawii