|
Dynastia będąca kontynuacją XIII dynastii tebańskiej. Płacąca, podobnie jak jej poprzedniczka, trybut Hyksosom zarządzającym Deltą i Środkowym Egiptem. Najwcześniejsi władcy dynastii podejmują nieśmiałe próby wyzwolenia spod okupacji Hyksosów, jednak przyjmują proponowane na złych warunkach zawieszenia broni, co pozwala im przedłużyć egzystencję i sprawować rządy równoległe. Kilku władców XVII dynastii to Antefowie, znani z wspaniałych grobowców odkrytych na zboczu Dra Abu el-Naga, w Tebach Zachodnich. Ostatni władcy dynastii, Sekenenre Tao II i dwaj jego synowie - Kamose i Ahmose podjęli z Hyksosami zwycięską walkę o oswobodzenie. |
||
|
1650
- 1646 |
Antef V
|
|
|
Nebucheperure |
|
|
Antef |
|
Grób Antefa, o którym mowa w papirusie Abbota, został odkryty w 1860 roku przez A.Mariette'a w Tebach Zachodnich, na nekropoli Dra Abu el-Naga. Do Antefa należał przypuszczalnie sarkofag znajdujący się obecnie w Londynie, a mumia władcy rozpadła się w momencie znalezienia. Małżonką Antefa była królowa Sebekemsaf, córka księcia z Edfu. Ślady działalności budowlanej władcy znajdują się w Koptos, Abydos i w Karnaku. Tzw. dekret z Koptos, wydany przez Antefa w 3 roku rządów, ogłaszał pozbawienie urzędu burmistrza Teti, który miał sprzyjać wrogom. |
|
|
1646
- 1642
|
Rahotep
|
|
|
Sechemre Uahchau |
|
|
Rahotep |
|
1642
- 1626 |
Sebekemsaf II
|
|
|
Sechemre Inktawi (Re Jest Potęgą Ochraniającą Oba Kraje) |
|
|
Sebekemsaf (Sobek ochrania go) |

|
ok.1625 |
Dżehuti
|
|
|
Sechemre Smentaui (Potężny Re, który wzmacnia Oba Kraje) |
|
|
Dżehuti |
|
Istnienie tego władcy zaświadcza kilka zabytków: bloki kamienne odkryte na dziedzińcu świątyni Horusa w Edfu, skrzynka na urny kanopskie z Dra Abu el-Naga, znajdująca się obecnie w Berlinie oraz blok kamienny ze świątyni w Deir el-Ballas. Wspomina o nim też Tablica z Karnaku. |
|
|
ok.1624 |
Mentuhotep VII
|
|
|
Sanchenre (Ten, któremu Re pozwala żyć) |
|
|
Mentuhotep (Montu jest zadowolony) |
|
Krótkie panowanie tego władcy i niewiele znaczącą rolę regenta sprawującego władzę w części Tebaidy poświadczają nieliczne zabytki: dwa sfinksy z Edfu, stela z Karnaku i kilka skarabeuszy. Jego żoną była prawdopodobnie Satmut, a synem - Merunefer. |
|
|
1624
- 1604 |
Nibirau I ( Nibirieraut I )
|
|
|
Suadżenre (Ten, któremu Re pozwala się rozwijać) |
|
|
Nibirau (Pan wszystkiego, Re) |
|
Władca, któremu Papirus Turyński przypisuje 19 lat panowania. Z czasów Nibirau pochodzi słynna stela znaleziona w Karnaku w 1927, zawierająca umowę przejęcia urzędu burmistrza El-Kab przez Sebeknachta i jego potomnych. Inne znane zabytki to skarabeusze z imieniem króla i sztylet znaleziony w grobie pod Diospolis Parva. |
|
|
ok.1604 |
Nibirau II ( Nibirieraut II )
|
|
|
Nibirau (Pan wszystkiego, Re) |
|
Papirus Turyński przypisuje temu władcy krótkie, bo trwające tylko 5 miesięcy panowanie. Istnieje pogląd że wymienienie podwójnie imienia w Papirusie Turyńskim nastąpiło omyłkowo i w związku z tym istniał tylko jeden król Nibirau. Zdaniem A.Leahy przypisywany pierwotnie królowi Nibirau II sarkofag Ozyrysa znaleziony w grobie Dżera w Abydos oraz pieczęć z wyspy Uronarti w Nubii, należały do króla Chendżera z XIII dynastii. |
|
|
ok.1602 |
Semenenre
|
|
|
Semenenre |
|
1600 - 1592 |
Suserenre
|
|
|
Suserenre (Ten który umocnił Re) |
|
Władca utożsamiany z Beb-Anchem, tradycyjnie przypisywanym do XVI dynastii. Fragment steli znaleziony w 1984 r w pobliżu kopalni galenitu w Gebel Zeit nad Morzem Czerwonym zaświadcza oba te imiona. Suserenre pozostawił po sobie ślady działalności budowlanej w Medamud - rozbudowa świątyni. |
|
|
1592 - 1585
|
Sebekemsaf III
|
|
|
Sechemre Szedtaui |
|
|
Sebekemsaf |
|
ok.1585
|
Antef VI ( Starszy )
|
|
|
Sechemre Wepmaat (Potężny, Re, sprawia Maat) |
|
|
Antef |
|
Z wyposażenia grobu znajdującego się na nekropoli Dra Abu el-Naga, w Tebach Zachodnich, zachowały się jedynie: piramidion, pozłacany sarkofag i pojemnik na urny kanopskie. Antef VI był bratem Antefa VII, o czym zaświadcza napis na sarkofagu. Przypuszczalnie był synem swego poprzednika Sebekemsafa III. |
|
|
ok.1580 |
Antef VII
|
|
|
Sechemre Heruhormaat (Potężny, Re, który jest zadowolony z Maat) |
|
|
Antef |
|
Brat swego poprzednika, Antefa VI, którego pochówek przygotował. Umarł wcześnie po bardzo krótkim panowaniu i został pochowany w prowizorycznym sarkofagu. Zdaniem von Beckeratha Antef VII mógł zostać zamordowany. |
|
|
Snachtenre Tao I
|
|
|
|
Snachtenre |
|
|
Tao |
|
Sekenenre Tao II ( Waleczny )
|
|
|
|
|
|
|
Sekenenre (Ten, który niszczy jak Re) |
|
|
Tao (Taakenu) |
|
Syn
Snachtenre Tao I i królowej Tetiszeri. Zginął w walce z Hyksosami,
o czym świadczyć może stan jego mumii znalezionej w skrytce
DB320 w Deir el-Bahari. |
![]() |
![]() |
|
poszczerbiona orężem głowa mumii Sekenenre |
|
|
Kamose
|
|
|
|
Uadżcheperre (O pomyślnej postaci, Re) |
|
|
Kamose (Byk się narodził) |
|
Syn Sekenenre Tao I i królowej Ahhotep I, brat Ahmose. Znakomity wojownik o zdolnościach strategicznych. Kontynuował zaciekłą walkę z Hyksosami o odzyskanie niepodległości dla całego kraju. Prowadził operacje wojenne w Nubii gdzie dotarł aż do Toszka, co pozwoliło mu skoncentrować się na odbijaniu kolejnych skrawków Delty. Jego bohaterskie czyny przedstawiono na dwóch słynnych stelach. Miejscem pochówku władcy był prawdopodobnie grób w Dra Abu el-Naga, odkryty przez A.Mariette'a w 1857 r, a zawierający skromny sarkofag i zniszczoną mumię. Władca zmarł z pewnością śmiercią gwałtowną i w młodym wieku. |
|
Copyright © 2000-2003 Dariusz Sitek, Czestochowa - Chicago - Ann Arbor |