Mitologia celtów - Boskie plemię Tuatha De Danann
Plemię boskich istot, zamieszkujących Irlandię przed przybyciem Celtów. Do Irlandii
przynieśli cztery potężne talizmany: kamień Fal, który krzyczał, gdy dotykał go prawowity
król, włócznię Luga, zapewniającą zwycięstwo, miecz Nuadu, przed którym nie było ucieczki,
i kocioł Dagdy, od którego nikt nie odchodził głodny. Było to plemię magów i druidów.
Bogami byli: Ogma- biegły wojownik, Lug- sztuka i rzemiosło, Goibniu- kowal, Dian Cecht-
medyk. Dagda ("Dobry Bóg") był bogiem-ojcem plemienia, bogiem obfitości i regeneracji. Jego
najważniejszymi atrybutami były: pałka, jednym jej końcem zabijał, drugim wskrzeszał i
ogromny niewyczerpalny kocioł. Przedstawiano go jako grubasa przywdzianego w krótką tunikę
co stworzyło jego wizerunek jako boga płodności. Miał on wiele związków między innymi z
boginiami Boann- boginią rzeki Boyne oraz Morrigan- furią bitewną, co zapewniało ludowi
bezpieczeństwo. Goibniu był jednym z trzech bogów rzemieślników: on był kowalem, Luchta
cieślą, a Creidne metalurgiem. Wykuwali oni broń dla Luga i Tuatha De przed bitwą z
Fomorianami, demonami, które walczyły z najeźdźcami Irlandii. Postać Goibniu jest najlepiej
znana z trójki rzemieślników . Broń, którą władał zawsze sięgała celu. Był gospodarzem
uczty w zaświatach, gdzie częstował piwem dającym nieśmiertelność. Dian Cecht łączył magię
z zielarstwem. Król Nuad otrzymał od niego srebrną rękę zamiast tej, którą utracił w bitwie.
Dzięki swej mocy przywracał do życia zmarłych wojowników. Manannan był bogiem morza.
Pomagał Tuatha De użyczając łodzi posłusznej myślom żeglarza, konia poruszającego się
zarówno po lądzie jak i po morzu oraz miecza Fragarach ("Odpowiedź") przebijającego każdą
zbroję. Magiczne świnie Manannana były symbolem odrodzenia: dzień po ich zjedzeniu ożywały
i można było je ponownie ubić. Nuadu musiał zrzec się tronu po tym jak utracił rękę. Nowym
królem został Bres ("Piękny"), który był w połowie Fomorianinem. Doprowadził on państwo do
upadku, lecz po pokonaniu Fomorian został oszczędzony w zamian za obietnicę, iż będzie
doradzał Tuatha De w sprawach rolnictwa, w której to dziedzinie mieli problemy. Nuadu
powrócił do władzy, gdy otrzymał srebrną rękę. Jednak po ciągnących się konfliktach z
Fomorianami Nuadu nie mógł nadal sprawować władzy. Nowym królem został Lug. ("Błyszczący")
Lug jako król światła miał swoje święto: Lugnasad. Był bohaterem-wojownikiem, czarownikiem i
mistrzem rzemiosł. On to właśnie nakłaniał Nuadu do przeciwstawienia się Fomorianom, oraz
przygotował wyprawy wojenne, dzięki którym wrogowie zostali rozgromieni. Sam zabił Balora,
przywódcę Fomorian, a zarazem swego dziadka. Walcząc używał swej magii i łodzi Manannana.
Jego drugie imię Lamfada ("Długoręki") odzwierciedlało prawdopodobnie jego biegłość w
rzucaniu włócznią i strzelaniu z procy, którą zabił Balora. Gdy Gaelowie wypędzili Tuatha
De z ziemskiego królestwa, ci stworzyli nowe pod powierzchnią ziemi. Mieli oni moc
zabierania Gaelom zboża oraz mleka co wykorzystywali do przetargów. Ze swego podziemnego
królestwa nadal kontrolują zjawiska nadprzyrodzone. Każdy bóg posiada sid (czarodziejski
kopiec), który jest częścią zaświatów.
