CO BY BYŁO GDYBY

co by było
gdyby uszy patrzyły
oczy mówiły
usta słuchały
co by było
gdyby kwiaty fruwały
drzewa ćwirkały
ptaki pachniały
co by było
gdyby białe było czarne
a szare kolorowe
co by było
gdyby ludzie byli ludźmi?


PRAGNIENIE

Nie chcę być człowiekiem...
Chcę być drzewem

Chcę chłonąć każdą kroplę deszczu
Chcę czuć muskanie delikatnego wiatru każdym swoim listkiem
Chcę swoimi gałęziami dawać schronienie duszom uwięzionym w ciałach zwierząt
Chcę czuć, jak Ziemia przekazuje mi swą moc wnikając w moje korzenie
Chcę patrzeć jak wszystko rodzi się, dojrzewa, umiera

Nie chcę być człowiekiem
Chcę być drzewem...


KNOCKING ON THE HEAVEN'S DOOR

pukałam do drzwi nieba
ale zatrzaśnięto mi je przed nosem
moje skrzydła są teraz czarne
gniją
cudownie było być aniołem...



***
oczy, przestańcie wypatrywać
nie zobaczycie Jego uśmiechu
uszy, przestańcie nasłuchiwać
nie usłyszycie Jego szeptu
dłonie, przestańcie drżeć
nie poczujecie Jego dotyku
usta, przestańcie czekać
nie spotkacie Jego warg
serce, przestań bić
On już nie wróci


DO M***

Twoje słowa
całują
obejmują mnie
trzymają mnie za rękę

a ja
tulę się do nich
przeczesuję je palcami
patrzę im w oczy
i zamieniam w cichy szept

przede mną
- zamiast Ciebie -
zapisana kartka

NIE JEST ŁATWO PISAĆ WIERSZE

Nie jest łatwo pisać wiersze...
bo jak sprawić, żeby były moje,
kiedy są jak szkicownik Jasnorzewskiej
jak frazy Rimbauda
i jak-do snu-śpiew Baczyńskiego...

A może by tak spisać to wszystko:
tą rozmowę Szymborskiej z kamieniem
chore - z miłości - ale nadal bijące-serce Poświatowskiej
i Pieczyńskiego słońce, które mruczy

I podpisać swoim imieniem i nazwiskiem
ostatecznie
głupi się nie pozna, a mądry nic nie powie...

NIENARODZONE

maleńkie stópki
których tupotu nikt już nie usłyszy
główki niczym pączki róż
a w nich oczy-na wpół otwarte
błyszczące przerażeniem
nie dane im było zobaczyć nic
prócz ssawek i wzierników
rączki i nóżki oderwane od poskręcanych ciałek...
usteczka uchylone w niemym krzyku
nie spotkaja matczynej piersi
a dusze spoczną w foliowym worku na śmietniku
tutaj życie kończy się w metalowej misce...

To matki swoim dzieciom zgotowały ten los
I "primum:non nocere"

17-26 lutego 2003

*/* być może za jakiś czas pojawią się moje komentarze co do Twoich wierszy ;]