• Menadżer projektów
  Menadżer projektów pozwala na tworzenie nowych, kopiowanie i usuwanie istniejących projektów. Został skonstruowany w taki sposób aby jak naklepiej odzwierciedlał układ kanałów, przykanalików i ich kopii. Baza programu jest zorganizowana w postaci zestawów i projektów, gdzie do jednego zestawu może należeć kilka projektów. W obrębie projektu można zakładać kanał lub przykanalik.
  
  
  
• Właściwości projektu
  Dla każdego projektu należy zdefiniować następujące właściwości :
  - grupę do której należy przypisać projekt (o ile jest to konieczne);
  - czy dany projekt to kanał główny, czy przykanalik;
  - różnice spadku pomiędzy odcinkami, przy której należy wykonać wyrównywanie sieci;
  - wzory i współczynniki potrzebne do obliczeń hydraulicznych;
  - zestaw i typ rur;
  - działkę lub numer domu (w przykanalikach przykanalika);
  - domyślną studnię.
  
  
  
  
• Wprowadzanie danych
  Wprowadzanie danych odbywa się etapami :
  
  1. Najpierw należy zdefiniować i przeliczyć zestaw rur używanych w danym projekcie (istnieje możliwość zdefiniowania nieograniczonej ilości zestawów, wspólnych dla wszystkich projektów)
     
     
     
  2. W Oknie odcinków wprowadzane są odcinki, które reprezentują odległości między węzłami (studnie lub pompownie). Zmiana spadku lub średnicy rury może nastąpić tylko i wyłącznie w węźle z opisanego okna. Wpisywane są tu wszystkie informacje potrzebne do obliczenia kanalizacji.
  3. Na każdym odcinku można wprowadzać punkty pośrednie w oknie punktów charakterystycznych. Należą do nich uzbrojenie, warstwice itp. W celu usprawnienia wprowadzania punktów charakterystycznych można je predefiniować. Zdefiniowany punkt charakterystyczny trzyma informację o średnicy (np. wodociągu, z którym przecina się kanał projektowany), "średnicy obszaru neutralnego", czyli takiego, w którym nie może znaleźć się projektowany kanał oraz czy kanał ma przechodzić "nad", "pod" czy "nad lub pod" obszarem.
  4. W oknie węzłów najważniejszym elementem jest głębokość minimalna i głębokość maksymalna. W oknie można podać informacje o głębokości wlotów przykanalików, ale tylko tych które znajdują się w danym zestawie i spełniają odpowiednie kryteria. Najważniejszym kryterium jest nazwa studni. Program pobiera wartość jeżeli w zestawie jest projekt zaznaczony jako przykanalik oraz węzeł w przykanaliku ma identyczną nazwę jak węzeł w kanale. Zamieniana jest standardowa głębokość minimalna. W ten sposób eliminowana jest możliwość, w której przykanalik byłby głębiej, aniżeli kanał.
     
     
     
• Przebieg obliczeń
  Tok obliczeń podzielony jest na kilka części. Można wyróżnić dwa podstawowe elementy obliczeń, tj. Sieć oraz Geometria.
  
  Zakładka Sieć odpowiedzialna jest za sprawdzanie poprawności wprowadzonych danych (sprawdza błędy występujące najczęściej i wynikające z "błędu człowieka"), obliczenia hydrauliczne kanałów (wykonywane są za pomocą dwóch algorytmów "najmniejszej średnicy" oraz "najmniejszej objętości robót"), wstawianie przykanalików (przepisywanie głębokości przykanalików wg kryteriów opisanych w punkcie 4).
  
  Zakładka Geometria to meritum programu. Procedury tej sekcji odpowiadają za obliczenia spadków kanałów zgodnie z zasadami obowiązującymi przy projektowaniu kanalizacji grawitacyjnej. Wyliczanie spadków można wykonywać za pomocą trzech odrębnie pracujących algorytmów. Wybór odpowiedniego algorytmu zależy od założeń przyjętych przez Projektanta. Możliwość zmiany spadku odbywa się wyłączenie na punkcie zdefiniowanym jako studnia. Spadki kanału, przyjmowane są ze zdefiniowanego zestawu rur tak, aby mieściły się pomiędzy głębokością minimalną, a głębokością maksymalną w każdym (również pośrednim) punkcie. Dodatkowym warunkiem jest wykluczanie przebiegu kanalizacji przez "obszar neutralny" wokół istniejącego uzbrojenia. Jeżeli nie można znaleźć rozwiązania na zadanym odcinku to "budowana" jest pompownia lub studnia sieciowa. Informacja ta wykorzystana może być w dwojaki sposób. Albo należy zmienić trasę kanalizacji, głębokość minimalną lub maksymalną, albo zaprojektować proponowaną studnie lub pompownię ścieków. Istnieje możliwość blokowania "już zaprojektowanych odcinków" i wyboru innego rozwiązania dla pozostałej części projektu. Ponieważ każdy odcinek jest wyliczany niezależnie zachodzi konieczność wyrównania sieci. Program udostępnia cztery algorytmy wyrównywania. Wyrównywanie zaprojektowanej sieci, ma za zadanie zoptymalizować projektowany kanał, zachowując wszystkie warunki wcześniej nałożone na projekt.
  
  
  
• Eksport do AutoCada
  Okno eksportu jest częścią łączącą pomiędzy procesem liczenia i rysowania profilu. Do najważniejszych cech tego okna należy możliwość odwracania profilu. Edycja pliku w celu ręcznego modyfikowania ma na celu zmianę pliku do żądanej postaci, w przypadku kiedy jest to konieczne.
  
  
  
• Rysowanie Profilu
  Program rysujący (autorstwa Andrzeja Gumuły) ProKan2001 jest odrębną aplikacją działającą w środowisku AutoCada 2000. W AutoCadzie wczytywane jest nowe polecenie obsługujące rysowanie profilu. Tabelka profilu zawiera wszystkie informacje potrzebne przy sporządzaniu tego typu rysunków. Nanoszone jest istniejące uzbrojenie, wloty kanałów, warstwice itp. Przy kreśleniu profilu przykanalika w pierwszym lub ostatnim węźle (w zależności od tego czy profil jest "zwykły", czy odwrócony) rysowane są - na przeciwległych końcach - fundament oraz wlot kanału z podaniem jego rzędnej. Program sam ustala poziom porównawczy i zmienia go przy kreśleniu w funkcji wysokości formatki, która jest definiowana dla każdego rysunku. Można określić dolną odległość od poziomu porównawczego, przy którym ma nastąpić jego zmiana w przypadku gdy nastąpiło to w miejscu niepożądanym. Zawsze istnieje możliwość wyłaczenia automatycznego doboru PP. Dowolna skala pozioma i pionowa tworzy program bardziej uniwersalnym.