Władze powiatowe, wojew. i krajowe

Program Partii

Uchwalony przez Kongres Nadzwyczajny Partii - Warszawa, 22 lutego 2004

I. Być godnym epoki

II. Polityka światopoglądowa

III. Program rozwoju państwa

IV. Polityka społeczna państwa

V.Polityka zagraniczna

I . Być godnym epoki

Antyklerykalna Partia Postępu "Racja" zrodziła się z buntu i niezgody na dalsze funkcjonowanie źle zaprojektowanej koncepcji polskiej drogi do dobrobytu, oraz przekonania, że można w sposób nowoczesny i sensowny powstrzymać proces degradacji ludzkiego życia.

Nasze społeczeństwo pozbawione zostało wiary w szybką poprawę swojej sytuacji. Rozumiemy ten zakres zmęczenia psychicznego, kulturowego i fizycznego, jaki pojawił się w trakcie realizacji kolejnej utopii, która przypadła w złym czasie historycznym. Obiecane w procesie "szczęśliwej rewolucji" dobra, dla zdecydowanej większości społeczeństwa leżą poza zasięgiem możliwości.
Zamęczono nas nadmiarem hurraoptymizmu i mnogością sloganów, pustych komplementów i rzekomo dobrych rad, a także narzucono nam zbyt wiele liberalnych wzorców pseudorozwojowych. Wszystko to nie sprzyja rozwojowi ekonomicznemu Polski i coraz bardziej spycha na margines potrzeby materialne, intelektualne i duchowe społeczeństwa.

Dlatego APP "Racja" stawia sobie za cel podstawowy przezwyciężenie niedorozwoju cywilizacyjnego, aby jednostka ludzka stała się podmiotem. Służyć ma temu ogólnie dostępna praca, obowiązująca jako standard uczciwość oraz postęp, będący zasadniczym czynnikiem zmian państwa i społeczeństwa.

Antyklerykalna Partia Postępu "Racja" dąży do zbudowania nowoczesnego państwa opartego na demokracji i neutralności światopoglądowej, w którym zapewnia się każdemu obywatelowi nieskrępowany rozwój intelektualny, swobodę wyznania i wypowiedzi, równość wobec prawa, jednakowe prawa publiczne niezależnie od statusu społecznego, światopoglądu, preferencji seksualnych czy narodowości.

APP "Racja" w swojej ideologii opiera się na humanizmie.

APP "Racja" jest organizacją tych wszystkich obywateli RP, dla których takie wartości jak demokracja, równość, prawo, praworządność, sprawiedliwość społeczna, a co za tym idzie - niezależność światopoglądowa oraz religijna - są fundamentalne. Jesteśmy przekonani, że jedynie tolerancja i poszanowanie każdego światopoglądu są podwaliną pokojowego i szczęśliwego egzystowania oraz rozwoju jednostki ludzkiej w społeczeństwie. Wierzymy, że wyłącznie wolna, nieskrępowana wymiana myśli prowadzi do osiągnięcia celu, któremu na imię demokracja.

APP "Racja" skupia ludzi wierzących, agnostyków i ateistów, nie czyniąc między nimi żadnej różnicy. Uznajemy bowiem prawo każdego człowieka do wolności przekonań, do prezentowania dowolnego światopoglądu ? także skrajnie idealistycznego lub materialistycznego i w takim właśnie pluralizmie widzimy szansę na zgodne współistnienie oraz twórczy rozwój całego narodu. Odmienność światopoglądowa nie może być, w żadnym wypadku, powodem dyskryminacji kogokolwiek, poza postawami skrajnymi i antyspołecznymi godzącymi w dobro innych ludzi, np. faszyzm.

Podstawą do działania rządów na całym świecie powinny stać się zasady wzajemnej tolerancji, partnerstwa, wrażliwości społecznej oraz ochrony praw człowieka. Pokojowe współistnienie członków wspólnoty międzynarodowej w oparciu o te fundamenty, doprowadzi ostatecznie do zbudowania globalnej społeczności godnej XXI wieku.

Antyklerykalna Partia Postępu "Racja" wpisuje się w rodowód nowoczesnej lewicy umiejącej sprostać współczesnym wyzwaniom. Wyciągając wnioski z przeszłości - patrzymy w przyszłość i będziemy śmiało podejmować problemy współczesnego świata. Nie zgadzamy się z kierującą naszą gospodarką "niewidzialną ręką rynku", strukturalnym bezrobociem i innymi plagami społecznymi, które wprowadził nam dziki kapitalizm.

Przyglądać będziemy się tendencjom rozwojowym współczesnego świata i łączyć ze wszystkimi postępowymi ruchami oraz przenosić ich doświadczenia na polski grunt w taki sposób, aby tworzyć nowoczesną, sprawiedliwą społecznie i całkowicie świecką nadbudowę naszego państwa.

APP "Racja" jest za gospodarką wolnorynkową o charakterze socjalnym. Rozumiemy to jako zachowanie znacznego interwencjonizmu państwowego w sferze gospodarczej oraz sprawowanie opieki nad grupami najuboższymi i nie radzącymi sobie w trudnych warunkach wolnego rynku. Popieramy rozwój przedsiębiorczości, pobudzanie konkurencji i wzrostu gospodarczego. Państwo musi inicjować, wspierać i finansować rozwój nauki i oświaty, jako strategiczne kierunki rozwoju całego społeczeństwa.

Państwo musi sprawować mecenat nad kulturą, która nie może podlegać prawom wolnego rynku, gdyż nie da się oceniać wartości, jakie niesie społeczeństwu w kategoriach finansowych.

APP "Racja" widzi pilną potrzebę reformy systemu politycznego w Polsce, w którym to nie przedstawiciele narodu rządzą państwem a wybrańcy partii politycznych. Proces upartyjnienia wszystkich struktur w Polsce doprowadził do tego, że nie mamy już dzisiaj klasycznej demokracji, tylko jej hybrydę, partiokrację. Upartyjnienie urzędów i wszelkich ogniw państwowości stało się jednym z czynników, które doprowadziły do wewnętrznej słabości naszego kraju i pogłębienia zacofania cywilizacyjnego.
Dlatego opowiadamy się za procesem odpartyjnienia struktur państwa i wprowadzenia przy obsadzie stanowisk klucza kompetencji.

Za najważniejsze działania prorozwojowe dotyczące naszego kraju w perspektywie wieloletniej, uważamy: rozwój edukacji, intensywne wspieranie przez państwo badań naukowych nad nowymi technologiami i szybkie ich wdrażanie do produkcji. Tylko przy zachowaniu należytej uwagi nad tymi trzema sprawami, państwo polskie może podążać za coraz szybciej rozwijającymi się państwami Ameryki Północnej, Europy Zachodniej i Azji. W przeciwnym wypadku, przepaść rozwojowa między Polską a tymi krajami będzie systematycznie się pogłębiać.

II . Polityka światopoglądowa

Istotą naszej ideologii jest polityka światopoglądowa państwa. Zasadza się ona na dążeniu do zbudowania świeckiego charakteru państwa. Po dojściu do władzy partia będzie dążyć do zbudowania nowoczesnego państwa neutralnego światopoglądowo. Racjonalna polityka społeczno ? gospodarcza wymaga jak najszybszej zmiany artykułu 25 Konstytucji, usunięcia zeń treści dotyczących szczególnego uprzywilejowania kościoła katolickiego i uznanie konkordatu za nieważny, od samego początku, z powodu wad prawnych. Państwo powinno zapewniać każdemu obywatelowi nieskrępowany rozwój intelektualny, swobodę wyznania i wypowiedzi, równość wobec prawa, jednakowe prawa publiczne, niezależnie od jego statusu społecznego, światopoglądu, preferencji seksualnych czy narodowości.

Neutralność światopoglądową państwo realizuje przez całkowity jego rozdział od kościołów i związków wyznaniowych.

1. Uroczystości państwowe muszą mieć charakter wyłącznie świecki, a organy władzy państwowej, samorządowej oraz podległe im jednostki organizacyjne nie mogą w sposób oficjalny uczestniczyć w uroczystościach religijnych. Eksponowanie symboli, wznoszenie pomników oraz głoszenie doktryn religijnych jest ograniczone do obiektów i terenów dzierżawionych lub będących własnością Kościołów i związków wyznaniowych.

2. Domagamy się likwidacji kaplic, usunięcia pomników i symboli religijnych z urzędów państwowych, obiektów i terenów użyteczności publicznej, jednostek służb mundurowych, szkół i szpitali.

3. Należy usunąć nauczanie religii ze szkół i przedszkoli publicznych oraz zaprzestać dotowania przez organy administracji państwowej lub samorządowej szkół prowadzonych przez kościoły i związki wyznaniowe. Religia, jako zideologizowany przedmiot, wprowadzony do szkół niezgodnie z konstytucją, może być wykładana wyłącznie w punktach katechetycznych - poza programem szkolnym. Finansowanie nauki religii powinny przejąć zainteresowane Kościoły i związki wyznaniowe. Postulujemy wprowadzenie w miejsce religii przedmiotu "religioznawstwo", który - połączony z wiedzą o systemach etycznych - pozwoli uczniom przygotować się do życia w nowoczesnym świecie.

4. Partia jest za natychmiastową likwidacją tzw. funduszu kościelnego, którego formuła utraciła aktualność. Wartość majątku zwróconego kościołowi w naturze po 1989 roku znacznie przekracza wartość majątku utraconego przez niego w wyniku nacjonalizacji.

5. Państwo nie może partycypować finansowo w utrzymywaniu kościołów i związków wyznaniowych, prowadzonych przez nie stowarzyszeń i instytucji charytatywnych. Nie może również uczestniczyć w finansowaniu i dotowaniu inwestycji związanych z budową świątyń i innych obiektów kultu religijnego oraz utrzymywaniu duchownych osób prawnych i fizycznych. Wszelkie ubezpieczenia tych osób a także majątku pozostającego w ich gestii, finansowane winny być z ich własnych środków.

6. Kościoły i związki wyznaniowe mogą uzyskiwać środki finansowe wyłącznie z podatku wyznaniowego od zadeklarowanych obywateli RP oraz datków, zapisów, spadków i darowizn opodatkowanych na zasadach ogólnych. Darczyńcom na rzecz instytucji religijnych nie przysługują żadne ulgi podatkowe. Kościoły i związki wyznaniowe nie mogą korzystać z żadnych preferencji ani zwolnień podatkowych i celnych, niezależnie od rodzaju prowadzonej działalności oraz deklarowanego przeznaczenia importowanych towarów. Kościoły i związki wyznaniowe jako pełnoprawne instytucje uczestniczące w życiu społecznym będą zobowiązane do identycznych świadczeń wobec państwa, jak inne organizacje i podmioty działalności gospodarczej. Stanowi to dla tych instytucji obowiązek opłacania podatków od nieruchomości i gruntowego, uzależnionych od standardu i lokalizacji obiektów oraz terenów będących obecnie ich własnością, niezależnie od charakteru ich przeznaczenia. Możliwość prowadzenia działalności gospodarczej przez kościoły i związki wyznaniowe, opodatkowana na zasadach ogólnych, będzie uwarunkowana prowadzeniem księgowości, która stanowi podstawę do rozliczeń podatkowych i podlega kontroli urzędów i izb skarbowych.

7. Państwo uznaje wszystkie religie i wyznania za równoprawne. Dlatego też Partia jest zwolennikiem rzeczywistego zrównania w prawach wszystkich kościołów w Polsce.

8. Partia jest za natychmiastową likwidacją Komisji Wspólnej Rządu i Episkopatu, w której Kościół jest petentem, a jednocześnie sędzią we własnej sprawie. Stanowi to karykaturalne zaprzeczenie zasadom państwa prawa. Kościół otrzymuje ok. 100 milionów złotych rocznie z budżetu państwa tytułem odszkodowania za przejęte przez państwo po 1946 r. majątki kościelne, które dawno już Kościołowi zwrócono z dużą nawiązką.

9. Za konieczne uznajemy poddanie weryfikacji zgodności z prawem przekazywania wszelkich dóbr materialnych na rzecz Kościołów i związków wyznaniowych, począwszy od 1989 roku, a ofiarowanych przez państwo, samorządy terytorialne, spółki Skarbu Państwa i Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa. Konsekwencją tej weryfikacji winno być unieważnienie wszystkich umów kupna-sprzedaży (zwykle za symboliczną kwotę) zawartych między tymi podmiotami, umów, które uszczupliły dochody państwa lub samorządów terytorialnych. Dobra materialne przejęte na tej zasadzie przez kościoły i związki wyznaniowe powinny być niezwłocznie zwrócone prawowitemu właścicielowi, czyli budżetom publicznym w naturze lub w równowartości ceny zbycia nieruchomości. Decydenci, którzy dopuścili do uszczuplenia powyższych dochodów, powinni zostać pociągnięci do odpowiedzialności prawnej, w tym finansowej (obligatoryjny przepadek mienia na skarb państwa, jako rekompensata poniesionych przez państwo strat).

10. Sprzeciwiamy się ograniczaniu swobody wypowiedzi i wyrażaniu ekspresji artystycznej, szczególnie w mediach publicznych.

11. Partia postuluje pilną reformę szkolnictwa, której celem będzie kształtowanie postaw obywatelskich, tolerancyjnych i odpowiedzialnych. Niezbędne jest wprowadzenie w pełnym zakresie edukacji seksualnej, co z pewnością przyczyni się do znacznego zmniejszenia liczby aborcji. Nauka w państwowych szkołach publicznych winna być prowadzona przez absolwentów uczelni świeckich. Państwo nie będzie dotować szkół i uczelni należących do Kościołów i związków wyznaniowych ani wydziałów teologicznych na uczelniach świeckich.

12. Partia uznaje za konieczne znowelizowanie obowiązującej obecnie tzw. ustawy antyaborcyjnej. Uważamy, iż prawo powinno dopuszczać możliwość przerywania ciąży w jej wczesnym stadium (do 12 tygodnia) bez podania przyczyny, a w przypadku zagrożenia życia matki lub, gdy ciąża jest wynikiem gwałtu, termin dokonania zabiegu powinien być wydłużony.
Jedyny cywilizowany sposób przeciwdziałania aborcji upatrujemy w propagowaniu edukacji seksualnej i antykoncepcji (bezpłatne, dotowane przez państwo, środki antykoncepcyjne). Zaciekłe zwalczanie przez hierarchię kościelną antykoncepcji, której brak Światowa Organizacja Zdrowia podaje jako przyczynę śmierci milionów ludzi rocznie, uważamy za zbrodnię przeciwko ludzkości. Badania prenatalne i aborcja na życzenie pacjentki powinny należeć do standardów medycznych. Pracownicy publicznej służby zdrowia, którzy odmawiają wykonania powyższych badań i zabiegów, powołując się na swoje przekonania religijne, co stanowi odmowę świadczenia pracy, winni być wyłączeni z praktyki specjalistycznej i skierowani do leczenia ambulatoryjnego.

13. APP "Racja" wyraża akceptację dla legalizacji związków partnerskich, w tym homoseksualnych. Legalizacja takich związków jest dla nas jednym z naturalnych praw człowieka, a wynika to z konieczności równego traktowania wszystkich ludzi, bez względu na kolor skóry, światopogląd czy orientację seksualną. Obecny stan, w którym homoseksualiści nie mają żadnych wspólnych praw majątkowych, jak również nie mogą decydować o losie swoich życiowych partnerów to jawna dyskryminacja tej poważnej grupy społecznej.

14. APP "Racja" opowiada się za legalizacją prostytucji, ponieważ uważamy, że nikt nie ma prawa narzucać restrykcji prawnych regulujących wzajemne seksualne zachowania osób dorosłych, o ile oparte są one na dobrowolnym wyborze tych zachowań i żadna z tych osób nie czuje się wykorzystywana i poniżona.
Sprzeciwiamy się natomiast handlowi kobietami zmuszanymi do prostytucji. Tego rodzaju praktyki powinny być ścigane i karane z całą surowością prawa.
W przypadku prostytucji spowodowanej nędzą, potępiamy przyczyny, które ją wywołały. Uznajemy natomiast prawo osób uprawiających prostytucję z powodów ekonomicznych do polepszania tym sposobem swojej sytuacji materialnej.

15. Partia jest orędownikiem polityki zagranicznej, prowadzonej na zasadach otwartości i wzajemności wobec wszystkich krajów demokratycznych, niezależnie od zaszłości historycznych. Dlatego też umowę międzynarodową podpisaną między rządem RP, a państwem wyznaniowym, jakim jest Watykan, uznajemy jako niezgodną z wyznawanymi przez nas zasadami i świeckim statusem Polski.

16. Najistotniejsze decyzje dla kształtowania swobód obywatelskich, stosunków społecznych i bezpieczeństwa państwa, np. dopuszczalność eutanazji, wstępowanie do paktów militarnych, będą rozstrzygane przez obywateli w drodze referendum.

17. Niezależnie od tego partia podejmuje współpracę z organizacjami humanistycznymi w kraju i zagranicą, dla których swobody obywatelskie, wolność sumienia i wyznania, tolerancja oraz neutralność światopoglądowa są wartościami najwyższymi.

III . Program rozwoju państwa

Jakie Państwo?

Przyjazne i bezpieczne dla obywatela, bezwzględne dla przestępcy i tańsze. Posiadające przejrzystą strukturę władzy i odpowiedzialności, racjonalny i precyzyjny podział kompetencji między państwem i samorządem oraz systemem kompetentnej i efektywnej kontroli pod ścisłym nadzorem NIK.
APP "Racja" oczyści aparat państwowy i samorządowy z urzędników i działaczy utrudniających realizację świeckości państwa oraz idących na ustępstwa w stosunku do nieuzasadnionych żądań kościelnych hierarchów. Pociągnie też do odpowiedzialności działaczy samorządowych i radnych, którzy hojną ręką przekazali kościołom za bezcen majątek narodowy, który powierzono im do administrowania w interesie obywateli.

1. Tańsze państwo

Jest rzeczą anormalną, iż od roku 1989 aparat państwowy rozrósł się dwukrotnie, chociaż rola państwa znacznie zmalała ? zwłaszcza w gospodarce. Na dodatek zatrudnia się w nich urzędników według klucza partyjnego, nie według kompetencji. Choroba ta dotknęła nawet Najwyższą Izbę Kontroli i wymiar sprawiedliwości, a to już zagraża podstawom państwa.
Powołano nowe, całkowicie zbędne, a kosztowne instytucje, m.in. Instytut Pamięci Narodowej i Rzecznika Interesu Publicznego. Pierwszy tropi często już dawno zmarłych zbrodniarzy stalinowskich, drugi intryguje przeciw niewygodnym konkurentom ze wszystkich opcji politycznych.

APP "Racja" zamierza:
- Zlikwidować Senat, a jego dzisiejsze funkcje przekazać Sejmowi i Kancelarii Prezydenta.
- Zlikwidować zbędny szczebel powiatów, który nie jest w stanie odzwierciedlić potrzeb lokalnej społeczności; z uwagi na potencjał gospodarczy powiaty są za małe, z uwagi na konsolidację społeczną miejscowej ludności są zbyt duże.
- Zlikwidować większość państwowych "Agencji" i "Funduszy", a ich działalność przenieść do odpowiednich departamentów poszczególnych ministerstw.
- Zlikwidować urzędy RIP i IPN. Część historyczną tego ostatniego powinna przejąć PAN, część prokuratorską - prokuratury powszechne.
- Usprawnić organy ścigania. Odciążyć policję od procedur biurokratycznych. Uprościć kodeks postępowania karnego. Prokuratura nie może produkować dziesiątków tomów akt i przesłuchiwać setek świadków w sprawach nie budzących wątpliwości.
- Usprawnić funkcjonowanie sądów i prokuratur.

APP "Racja" uważa również, że należy wzmocnić administrację państwową przez gruntowną zmianę struktur i sposobów działania poszczególnych instytucji. Wzmocnienie administracji jest potrzebne nie tylko ze względu na potrzebę adaptacji do procedur i prawa unijnego, ale wynika także z konieczności właściwego wykorzystania członkostwa w UE. Zakres wpływu poszczególnych państw w UE zależy w bardzo dużym stopniu od kompetencji i profesjonalizmu danej administracji.

Aby polska administracja była efektywna, należy wprowadzić specjalności administracyjne w 5 obszarach:
- obok obsługiwania działań rutynowych rządu, należy powołać struktury odpowiedzialne za projektowanie strategii politycznych;
- efektywne wdrażanie programów rządowych;
- skuteczne monitorowanie efektów tych programów oraz reagowanie w sytuacjach kryzysowych;
- właściwe zarządzanie wiedzą i informacją - zerwanie z praktyką premiującą ilość, a nie - jakość przygotowanej informacji;
- prowadzenie intensywnych działań szkoleniowych i edukacyjnych, powiązanych z egzaminami, uprawniającymi do pracy na danym stanowisku (doświadczenia irlandzkie pokazują, że to świetne przygotowanie kadr administracyjnych przesądziło o wysokiej absorpcji funduszy unijnych przez Irlandię).

2. Samorząd

APP "Racja" jest za dalszym wzmocnieniem samorządów terytorialnych (po likwidacji szczebla powiatów). To właśnie dzięki samorządom wszyscy obywatele mają możliwość pełnienia funkcji we władzach lub sprawowaniu nad ich działalnością kontroli. Wpływa to na społeczną wiarygodność i mandat zaufania władz samorządowych.
Nasza Partia dąży do zmienienia obecnej sytuacji, w której stanowiska kierownicze w instytucjach pożytku publicznego podległych samorządowi terytorialnemu obsadzane są z klucza partyjnego w zależności od tego, jakie ugrupowanie wygrało lokalne wybory. Dążymy do uformowania takiego systemu, w którym byłoby miejsce dla ludzi ludzie kompetentnych, bez względu na sympatie polityczne.
Uważamy, ze należy przenieść cześć kompetencji i finansów publicznych z budżetu centralnego do władz lokalnych. Niezbędne jest wdrożenie ścisłej kontroli publicznych przetargów i zasadności wydawania samorządowych pieniędzy.
APP "Racja" z uwagę będzie przypatrywała się funkcjonowaniu struktur samorządowych i podejmowała takie inicjatywy legislacyjne, które jeszcze bardziej usprawnią ich działanie.

3. Finanse publiczne

Podatki.
System podatkowy powinien być przede wszystkim spójny i przejrzysty. Powinna obowiązywać zasada, że przedsiębiorstwa lub ich części, które uzyskują dochody w Polsce, w Polsce powinny płacić podatki ? bez względu na kraj zarejestrowania centrali.
Dlatego, w celu zablokowania transferu zysków za granicę przez zagranicznych właścicieli działających w Polsce firm, APP ?Racja? postuluje wprowadzenie podatku minimalnego w wysokości 1% obrotu przedsiębiorstwa (z wyłączeniem wszystkich wydatków inwestycyjnych).
Ulgi podatkowe dla firm powinny być zniesione (za wyjątkiem inwestycji i badań naukowych). Stawki podatkowe muszą być wyważone starannie i nie powinny być zmieniane przez dłuższy okres (np. 5 lat).
Opowiadamy się za progresywną skalą podatkowa, którą będziemy systematycznie zmniejszać. Reformę systemu podatkowego traktujemy jako ważny, ale nie jedyny element systemowej reformy finansów publicznych.

Budżet Państwa.
Przychody i rozchody muszą być zapisane przejrzyście i dokładnie. Nie może być mowy o dokonywaniu pozabudżetowych operacji finansowych. Wydatki powinny być precyzyjnie zdefiniowane. Budżet nie może finansować żadnych przedsięwzięć instytucji niepaństwowych. Dziś finansowanie inwestycji kościelnych, wycieczek kościelnych dygnitarzy, opłacanie wyjazdów do miejsc kultu itp. jest na porządku dziennym. Deficyt budżetowy powinien być redukowany poprzez racjonalizację wydatków, jak i optymalizację dochodów.

4. Banki

Polski system bankowy należy rozpatrywać w trzech aspektach:
- włączenia go w struktury Unii Europejskiej;
- dużego udział kapitału zagranicznego w kapitale własnym instytucji finansowych;
- ułomności rynku bankowego.

Dwa pierwsze zagadnienia omówione zostały w rozdziale ?Polska w Europie - Liberalizacja i integracja usług finansowych?.

APP "Racja" w sposób konsekwentny będzie zmierzać do usunięcia niżej wymienionych czynników dezorganizujących i znacznie podrażających rynek usług bankowych:
Ř niesprawny system sądownictwa, a zwłaszcza gospodarczego;
Ř niestabilny system podatkowy nie skłaniający do oszczędzania;
Ř konkurencja potrzeb finansowych państwa z potrzebami kredytowymi prywatnych przedsiębiorców.

5. Przemysł

APP "Racja" w każdej z gałęzi przemysłu forsować będzie plan unowocześniania procesów produkcyjnych, wprowadzania nowych technologii, korzystania z dorobku laboratoriów i ośrodków badawczych. Wyrażać się to będzie w specjalnych preferencjach względem tak rozwijających się przedsiębiorstw: preferencyjne kredyty inwestycyjne, ulgi podatkowe i wielowymiarowa możliwość pomocy państwa.

Budownictwo
Z uwagi na wysoki czynnik pobudzania koniunktury na rynku, budownictwo powinno zostać traktowane jako koło zamachowe polskiej gospodarki. Każde nowo utworzone stanowisko w branży budowlanej generuje od 2 do 3 miejsc pracy w innych dziedzinach, jak np. usługi projektowe, produkcja maszyn i urządzeń, produkcja materiałów budowlanych, produkcja artykułów wyposażenia wnętrz. W europejskim rankingu państw ze względu na liczbę budowanych i użytkowanych mieszkań na 1000 mieszkańców, Polska znajduje się na ostatnim miejscu.
Dlatego APP "Racja" jest za wprowadzeniem szerokiego systemu ulg i preferencji budowlanych, zarówno dla osób fizycznych jak i prawnych. Pobudzenie w ten sposób sektora budowlanego przyniesie znacząco większe korzyści budżetowi państwa i całej gospodarce, aniżeli przejściowy ubytek z tytułu mniejszych podatków.

Górnictwo węgla
APP "Racja" stoi na stanowisku, że Śląsk i górnictwo węgla kamiennego powinny zostać wylansowane przez rząd RP na strategiczną rezerwę energetyczną dla całej Unii Europejskiej i otoczone specjalną opieką. Wynika to z pogłębiającej się tendencji w krajach zachodniej Europy - zmniejszającego się udziału w rynku energetycznym elektrowni wodnych wskutek ciągłych susz i niskiego poziomu wód. Efektem tego jest wzrastające zapotrzebowanie na węgiel kamienny i coraz wyższe jego ceny.
Dla pracowników kopalń, którzy nie zostaną objęci specjalną ochroną, najbardziej odpowiednie byłoby zatrudnienie w budownictwie drogowym. Zarówno kadra inżynierska, jak i robotnicy po przeszkoleniu mogliby wykorzystać znaczną część swych umiejętności w nowej branży.

Hutnictwo
Po ostatniej transakcji z firmą LNM sytuacja w tej gałęzi przemysłu jest niejasna. Można jedynie zakładać, że w przypadku realizacji programu budowy autostrad zapotrzebowanie na wyroby hutnicze znacznie wzrośnie. Wynika to z konieczności budowy mostów, wiaduktów, stacji benzynowych, uzbrojenia jezdni itd. Dlatego założenie, że bezrobocie w hutnictwie powinno się zmniejszać, zarówno w jego części państwowej jak i prywatnej ? nie jest zbyt ryzykowne. Należy też stale dążyć do uszlachetnienia jakości produkcji hutniczej podnosząc konkurencyjność polskich produktów.

Przemysł prywatny pozostający w rękach polskich
Wymaga on pieczołowitej opieki. Przedsiębiorstwa rodzime powinny korzystać z licznych ulg i przywilejów, ponieważ to one tworzą miejsca pracy dla polskich inżynierów i robotników.
Polski przemysł musi być chroniony przed dumpingiem i innymi rodzajami nieuczciwej konkurencji. Rozwój powinien być wspomagany przez polskie banki.

Przemysł prywatny będący w posiadaniu kapitału niepolskiego.
Ogromne preferencje nie przyniosły Polsce pożytku, świadczy o tym choćby przykład Żerania ? zarówno w wydaniu Fiata, jak i Daewoo. Wiadomo, że oddziały obcych firm zlokalizowane w Polsce pracują na rzecz centrali ? bez względu na to, czy interes Polski na tym ucierpi, czy też nie. Centrala dyktuje też manipulację kosztami, by fikcyjnie obniżyć zysk, a co za tym idzie ? podatki. Na dodatek ? wiele przedsiębiorstw zagranicznych nie płaci podatku w Polsce, lecz w krajach firmy ? matki, bądź wręcz rejestruje się je w ?rajach podatkowych?.
Nowy parlament powinien wprowadzić żelazną zasadę: kto zarabia w Polsce, podatki płaci w Polsce.

Inne gałęzie przemysłu
Partia opracowuje szczegółowy program odbudowy zniszczonych sektorów przemysłu. Chodzi przede wszystkim o przemysł lekki, elektroniczny i chemiczny.
Za konieczne uważamy wzmocnienie polskich koncernów: Polskiego Koncernu Naftowego ?Orlen? oraz KGHM Polska Miedź.
Za słuszne należy uznać planowane na 2004 r. zawiązanie Polskiego Koncernu Nawozowego oraz Holdingu Farmaceutycznego.

6. Rolnictwo i leśnictwo

Ponad 30% obywateli żyje na wsi i utrzymuje się z rolnictwa. Większość gospodarstw rolnych to karłowate poletka poniżej 5 ha, które z trudem mogą wyżywić rodzinę. W powszechnej opinii polskie rolnictwo jest na etapie, na jakim państwa zachodniej Europy były 30 lat temu.
Niemożliwe jest w takich warunkach wypracowanie dochodu umożliwiającego inwestycje i rozwój. Trzeba stwierdzić, że takie gospodarstwa są skazane na zagładę, o ile nie otrzymają pomocy w zmianie sposobu funkcjonowania. Nie można tu mówić o przekwalifikowaniu się i przeniesieniu do miast, ponieważ barierą będzie nie tylko bezrobocie, lecz również ostry deficyt mieszkań w miastach. Dlatego ci drobni rolnicy przez najbliższe dwie ? trzy dekady są skazani na pozostanie na wsi. Należy zatem podjąć ogromny wysiłek, aby przeprofilować ich sposób myślenia i życia. Najskuteczniejszym rozwiązaniem wydaje się być połączenie trzech elementów: sprzedaży rolnikom ziemi (na preferencyjnych zasadach) z zasobów ANR, produkcji zdrowej żywności i agroturystyki.
Fundusze na ten cel, a zwłaszcza rozwój infrastruktury agroturystycznej, będą przeznaczone z pomocy unijnej.

Leśnictwo, to jest zasoby i gospodarka leśna powinny pozostawać w rękach państwa. Prywatyzacja lasów doprowadziłaby w szybkim czasie do ich degradacji i ruiny. Państwo powinno opracować kompleksowy, długofalowy program działalności: zalesianie nieużytków, dywersyfikacja drzewostanu, zachowanie równowagi między potrzebami przemysłu drzewnego i wydajnością lasów. Należy też wypracować spójny program zapewnienia harmonii między populacją zwierząt chronionych, a ich środowiskiem. Dotyczy to zwłaszcza żubrów, wilków i bobrów. W tej dziedzinie nie można podejmować pochopnych, nieprzemyślanych decyzji, które przez całe dziesięciolecia mogą negatywnie oddziaływać.

7. Transport

Transport morski pod biało-czerwoną banderą nie istnieje. Aby odbudować polską żeglugę morską i śródlądową potrzeba będzie dziesięcioleci żmudnej i konsekwentnej pracy. Należy stopniowo odbudowywać flotę, jednak wszelkie decyzje muszą być powiązane z rachunkiem ekonomicznym i prognozowanymi trendami na rynku transportowym.

W szczątkowym stanie znajduje się również transport śródlądowy. Przywrócenie należnej rangi żegludze śródlądowej spowoduje:
- obniżenie kosztów transportu;
- wzmocnienie zabezpieczenia przeciwpowodziowego;
- racjonalną gospodarkę zasobami wody;
- odbudowę zniszczonych przez susze ekosystemów.

Transport kolejowy jest w stanie daleko posuniętego upadku. Wpływa na to nie tylko wyższa konkurencyjność cenowa i jakościowa pozostałych gałęzi transportu, ale także nieudolna polityka zarządcza. W tej chwili do pracy tam powinna przystąpić prokuratura i Najwyższa Izba Kontroli. Dopiero ich ustalenia, pozwolą zweryfikować rzeczywisty stan rzeczy i punkt bazowy do programu naprawczego.

Transport drogowy. Jest rzeczą konieczną natychmiastowe oczyszczenie instytucji powołanej do budowy autostrad z biurokratycznej narośli, pasożytów, hochsztaplerów i ruszyć z budową tras Północ ? Południe i Wschód ? Zachód jednocześnie. Aby zgromadzić środki na budowę, należy rozpisać Pożyczkę Narodową. Budowa powinna przebiegać pod pieczołowitym nadzorem, a za wszelkie nadużycia powinno się stosować wysokie kary.

Transport lotniczy jest częściowo sprywatyzowany, a największy polski przewoźnik jest włączony do ponadnarodowej grupy przewoźników powietrznych. Państwo powinno baczyć, by flagowe przedsiębiorstwo lotnicze Polski nie upodobniło się do przewoźników morskich, którzy skończyli pod tanią banderą. Rozwój infrastruktury lotniczej (porty lotnicze, lotniska) jest zbyt powolny. Powinien zostać zbudowany jeszcze port lotniczy w pobliżu granicy wschodniej. Porty lotnicze obsługujące ruch międzynarodowy muszą być stale modernizowane, przede wszystkim zaś powinny być wyposażone w sprzęt umożliwiający starty i lądowania samolotów w trudnych warunkach atmosferycznych.

8. Ekologia

W zakresie ekologii państwo powinno realizować politykę zrównoważonego rozwoju. Dotyczy to zarówno wszystkich dziedzin gospodarki (ze szczególnym uwzględnieniem przemysłu, budownictwa i rolnictwa), jak również działalności oświatowej i turystyki.
Tworzone przepisy prawne powinny sprzyjać rozwiązaniom proekologicznym ułatwiając m.in. wykorzystanie funduszy krajowych i europejskich.
W szybkim tempie należy uporządkować gospodarkę odpadami stwarzając zachęty do minimalizowania ilości odpadów poprzez ich segregację, zagospodarowanie i bezpieczne spalanie. Należy też bezwzględnie ograniczyć możliwość sprowadzania do Polski odpadów toksycznych.
Konieczne jest zwolnienie z uciążliwych obowiązków firm, których wpływ na środowisko jest znikomy oraz stworzenie mechanizmów premiujących spełnienie wymogów ochrony środowiska.
Należy dołożyć wszelkich starań, aby w dalszym ciągu modernizować polski przemysł. Niezbędne jest m.in. zwiększenie efektywności energetycznej począwszy od pieców fabrycznych i linii przesyłowych po elektrociepłownie węglowe i ogrzewanie domów. Związane jest to z wdrożeniem nowych metod produkcji, przejściem na nową infrastrukturę. Poprawa efektywności energetycznej wpływa na obniżanie przez przedsiębiorstwa kosztów i uwalnianie kapitału na bardziej produkcyjne cele. Stwarza to możliwość szerokiej współpracy z Europejskim Bankiem Odbudowy i Rozwoju, który aktywnie finansuje firmy ze Środkowej Europy w tym zakresie.
Należy stale podnosić sprawność otwartych systemów melioracyjnych oraz prowadzić ochronę obszarów zalesionych.
Zbyt mało uwagi przywiązuje się do tej pory szkodliwości hałasu i pól elektromagnetycznych. Istnieje konieczność wykonania map poziomu hałasu i natężenia pól w poszczególnych miejscowościach i eliminacji uciążliwych źródeł.

APP "Racja" będzie dążyć do zwiększenia atrakcyjności Polski w dziedzinie turystyki i ekologicznego rolnictwa poprzez propagowanie i rozszerzanie obszarów chronionych i gospodarstw agroturystycznych oraz ochronę lasów.
Realizacja polityki ekologicznej państwa powinna opierać się na zapewnieniu stałej edukacji i informowaniu społeczeństwa zarówno w szkołach jak i w środkach masowego przekazu. Należy również egzekwować w praktyce instytucjonalne zabezpieczenie wpływu opinii społecznej na decyzje istotne dla środowiska naturalnego.
Zapewnienie stabilnego prawa ochrony środowiska i planowania przestrzennego oraz ograniczenie zbędnej biurokracji powinno wpłynąć na rozwój gospodarczy kraju.

IV . Polityka społeczna państwa

1. Bezrobocie i walka z biedą

Bezrobocie to najtragiczniejszy skutek tzw. transformacji. Dzika prywatyzacja i "schłodzenie" gospodarki postawiło Polskę w sytuacji podobnej do wielkiego kryzysu z końca lat dwudziestych ubiegłego wieku. Polityka przemian gospodarczych na zasadach liberalnych doprowadziła poza wzrostem bezrobocia, także do wielkiego rozwarstwienia dochodów ludności, gdzie zdecydowana większość obywateli otrzymuje rażąco niskie wynagrodzenia wobec najlepiej zarabiających.

Bezrobocie jest najważniejszą, ale nie jedyną przyczyną biedy. Jej obszar tworzą: ludzie pracujący bardzo ciężko, często za niskie płace lub osiągający minimalne dochody z pracy na własny rachunek, np. w rolnictwie, w rodzinach wielodzietnych zwłaszcza na wsi (pracownicy byłych PGR), znaczna część pracowników sfery budżetowej dyskryminowana płacowo, większość emerytów i rencistów. Narasta zjawisko niepłacenia za mieszkania, wydawanych wyroków eksmisyjnych i eksmisji na bruk. Rodziny zepchnięte poniżej minimum egzystencji już zupełnie nie są w stanie uczestniczyć w wyścigu edukacyjnym, zaspokajać swych potrzeb zdrowotnych, uczestniczyć w kulturze.

Ograniczenie bezrobocia do 2 ? 3 % obywateli czynnych zawodowo wymaga wielkiego wysiłku ze strony państwa, przy zaangażowaniu poważnych środków własnych i przy maksymalnym wykorzystaniu funduszy Unii Europejskiej.

W tym celu należy zaktywizować wysiłki w zakresie:

- rozwoju budownictwa mieszkaniowego;
- budownictwa wielkich inwestycji, w tym dróg szybkiego ruchu i autostrad, które spowodują znaczący przyrost miejsc pracy w wielu innych gałęziach gospodarki;
- pobudzania małej i średniej przedsiębiorczości;
- inwestowania i wspomagania nowych pomysłów technologicznych;
- tworzenia przez władze atrakcyjnych warunków pod nowe inwestycje, co spowoduje pobudzenie krajowych i zagranicznych przedsiębiorców;
- wzrostu funduszy na programy edukacyjne i szkoleniowe dla bezrobotnych, które jednocześnie będą miały na celu zmianę pasywnej postawy wśród nich wobec poszukiwania pracy i własnej inicjatywy;
- rozwoju przedsięwzięć hydrologicznych i innych związanych z ochroną środowiska.

Zamiast stosowanych dziś przywilejów podatkowych dla właścicieli wielkich fortun, ulgi powinny być przyznawane przedsiębiorcom prowadzącym inwestycje w zakresie nowych miejsc pracy, wdrażania nowych technologii oraz prac badawczo-rozwojowych.

W dalszej perspektywie zapobieganie bezrobociu będzie możliwe głównie poprzez zmianę profilu zawodowego znacznej części obywateli. Wobec postępującej automatyzacji w sferze produkcji, wiele osób będzie musiało przejść do sfery usług. Będzie to proces długotrwały i należy go rozpocząć możliwie najszybciej. Stąd konieczność wielkich nakładów na edukację, która musi ulec głębokim przekształceniom.

Należy dążyć do znalezienia takich rozwiązań, które polepszą szanse zatrudnienia osób o niskich kwalifikacjach (zmniejszenie obciążenia płac składkami na ubezpieczenie społeczne i podatkami). Ważnym komponentem tych zmian powinno być ograniczenie wpływu systemu świadczeń społecznych na dezaktywizację zawodową.

Priorytetem APP "Racja" w strategii zwalczania ubóstwa winna być restrukturyzacja wsi i rolnictwa. Tam, bowiem ? z powodu niskiej wydajności pracy i przeludnienia ? ubóstwo jest największe i ma najbardziej trwały charakter. Ze względu na strukturę demograficzną, poziom wykształcenia ludności związanej z rolnictwem oraz słabości infrastruktury wiejskiej proces restrukturyzacji będzie następował stopniowo, w okresie wieloletnim.

Ponadto APP "Racja" opowiada się za zakazem eksmisji, bez zapewnienia innego lokalu.

2. Służba zdrowia

Stan zdrowia obywateli ma wielki wpływ na rozwój gospodarczy kraju. Niesprawna, niekompetentna i skorumpowana służba zdrowia jest czynnikiem hamującym rozwój państwa. Coraz liczniejsze przypadki lekceważenia chorych, wydłużanie okresów wyczekiwania na badania i leczenie specjalistyczne, fatalny stan szpitali itd. ? wywierają negatywny wpływ na psychikę obywateli formalnie zdrowych.

Nowy rząd stanie wobec faktu, że system opieki zdrowotnej i lecznictwa w Polsce jest zaniedbywany i spychany na margines już nie od 15, lecz co najmniej od 60 lat.

Aby podnieść standardy opieki medycznej konieczne jest podniesienie składki ubezpieczeniowej i zwiększenie stopnia jej ściągalności.

Sprawami merytorycznymi w szpitalach powinni zajmować się zastępcy dyrektorów do spraw lecznictwa, a za sprawy menadżerskie odpowiadać powinni eksperci od spraw zarządzania. Do najważniejszych zadań dnia dzisiejszego należy:

- Uporządkowanie przepisów o procedurach i standardach świadczeń oraz określenie zakresu gwarantowanych nieodpłatnie usług zdrowotnych finansowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Minister Zdrowia powinien określić ceny standardowych usług medycznych, jednakowe dla wszystkich placówek w kraju.
- Ułatwienie dostępu do specjalistów oraz zlikwidowanie odpłatności za wezwanie karetki pogotowia.

Polityka dotycząca leków powinna być jasna i nie zaskakiwać pacjentów swoją zmiennością. Państwo musi systematycznie, a nie okazjonalnie powiększać listę tanich leków i zlecać krajowym wytwórcom opracowanie tanich zamienników drogich leków zagranicznych potrzebnych na rynku. W tym celu państwo musi rozbić układ nieformalny pomiędzy lekarzami, aptekami i producentami farmaceutyków zmierzających do uzyskania nadzwyczajnych zysków kosztem ludzi chorych i biednych. Należy ustalić konieczną listę leków bezpłatnych, z których korzystać będą osoby o niskim uposażeniu, przewlekle chorzy, osoby niepełnosprawne, kombatanci, emeryci i renciści o najniższych świadczeniach oraz sieroty do 18 roku życia.

Państwo musi pamiętać przy reorganizacji w służbie zdrowia, że działa w imieniu pacjentów nie zaś lekarzy i personelu, a już najmniej w imieniu urzędników z nią związanych.

Partia uważa za niezbędne zagwarantowanie praw pacjentom poprzez stworzenie właściwych ustaw oraz powołanie Rzecznika Praw Pacjenta.

APP "Racja" widzi pilną potrzebę objęcia szczególną troską grupę osób niepełnosprawnych, poprzez stworzenie jej warunków efektywniejszej edukacji, rehabilitacji, opieki zdrowotnej i lepszych możliwości znalezienia pracy.

Dla podniesienia kondycji zdrowotnej całego społeczeństwa, Państwo i samorządy winny objąć mecenatem przedsięwzięcia o charakterze sportowym i rekreacyjnym.

3. Oświata i szkolnictwo wyższe

Wśród czynników, które będą decydowały o losach naszego kraju i społeczeństwa w przyszłości, edukacja należy do najważniejszych.

Aby zbudować pełny program edukacyjny należy zdefiniować wyzwania edukacyjne i osobowościowe oraz określić na tej podstawie niezbędne zmiany w doborze treści kształcenia, które są konieczne, aby młodzież - nasza przyszłość - sprostała wyzwaniom nadchodzących czasów. W chwili obecnej kształcenie i kształtowanie osobowości młodego człowieka rozmija się z potrzebami współczesności. Rozmija się tak dalece, że na Zachodzie Europy postrzega się nasz kraj jako zacofany gospodarczo, sklerykalizowany a przy tym skłócony politycznie. To opinie smutne, ale częściowo prawdziwe.

Zarys sytuacji diagnozującej stan obecny w szkolnictwie
Dotychczasowe reformy edukacyjne koncentrowały się wyłącznie na zmianach w strukturach podejmowanych w oparciu o niejasno sprecyzowane motywacje i niedostatecznie uwzględniane realia, zwłaszcza ekonomiczne. W wyniku tych reform zredukowano najniższe wykształcenie do sześcioletniej szkoły powszechnej pozbawiając osoby poprzestające na nim, czasem z konieczności, szans na zapewnienie sobie realnej podmiotowości w życiu społecznym, politycznym i zawodowym oraz korzystania z oferty kulturalnej.

Zlikwidowano wiele, zbędnych w tej sytuacji, placówek oświatowych czyniąc je zupełnie niewykorzystanymi i tym samym marnując społeczne pieniądze. W to miejsce szybko pojawiły się szkoły wyznaniowe ze swoją ofertą edukacyjną. Dzisiejszy kościół usiłuje uchodzić za oświecony, intelektualny i racjonalny, cechy te mają go sytuować w awangardzie transformacji. Chce stworzyć wrażenie, że edukacja katolicka jest elitarna, a normy i standardy moralne wysokie.

Miejsce upadających placówek kulturalno-oświatowych wypełnia oferta aktywnego udziału w życiu parafii, która ma zrealizować wszystkie potrzeby intelektualne, społeczne, emocjonalne i kulturalne człowieka. Najświeższym pomysłem Kościoła rzymskokatolickiego jest zaprzęgnięcie młodych Polaków do reewangelizacji Europy i zapewne niebawem zacznie się to nazywać "racją stanu", sprzęgając - niedorzecznie - interes państwa polskiego i watykańskiego.

APP "Racja" opowiada się za szerokim dostępem do edukacji wszystkich obywateli, niezależnie od statusu ekonomicznego i wieku.

Pierwszy etap stanowią żłobki i przedszkola spełniające rolę opiekuńczo ? wychowawczą i edukacyjną. Do placówek zajmujących się nauczaniem i wychowaniem należą: szkoły podstawowe, gimnazja, szkoły ponadpodstawowe, a także wyższe uczelnie. Ze względu na status administracyjny wyodrębnia się trzy typy szkół: państwowe, społeczne i prywatne.

Finansowanie oświaty
APP "Racja" opowiada się za:

- Ogólną dostępnością obywateli do oświaty. Powinna się ona wyrażać w bezpłatnej nauce na poziomie podstawowym, gimnazjalnym, ponadgimnazjalnym i wyższym, w uczelniach publicznych.
- Rozłożeniem nakładów finansowych równomiernie na samorządy i państwo, za finansowaniem szkół społecznych częściowo z budżetu państwa niezależnie od tego, jaki profil dana szkoła reprezentuje.
- Finansowaniem Państwowego Systemu Oświatowego, który powinien uwzględniać program wspomagania dzieci i młodzieży szczególnie uzdolnionej i znajdującej się w trudnej sytuacji materialnej. APP "Racja" jest zwolennikiem szeroko rozwiniętego systemu stypendiów oraz korzystnych kredytów studenckich. Powinno się promować udzielanie stypendiów fundowanych przez prywatny kapitał oraz instytucje, koncerny i fundacje.
- Wprowadzeniem przez Państwo skutecznego systemu kontroli szkół niepublicznych, głównie wyższych uczelni, gdzie poziom wykształcenia bywa niski, a czesne wysokie.
- Koszty utrzymania żłobków i przedszkoli powinny być w pewnej części dofinansowane przez rodziców. Wysokość dopłat uzależniona byłaby od sytuacji finansowej rodziny. Dzieci rodziców bezrobotnych powinny być zwolnione z wszelkich opłat.
- Przywrócić należy w szkołach gabinety lekarskie i obowiązkowe badania.
- APP "Racja" opowiada się za zlikwidowaniem państwowych domów dziecka i przekazaniem środków przeznaczonych dotychczas na ich utrzymanie, na usprawnienie systemu rodzinnych domów dziecka. Jesteśmy przekonani, że przekazanie kompetencji przygotowania do życia w społeczeństwie osobom, które będą w stanie poświęcić maksimum czasu i zaangażowania swoim podopiecznym, przyniesie więcej pożytku zarówno wychowankom takich domów, jak i w konsekwencji samemu społeczeństwu. Stworzenie podstaw normalnej rodziny dla dzieci porzuconych i opuszczonych przez los, jest dla nas priorytetem.

Nauczanie religii w szkołach

- Szkoły państwowe oraz społeczne, od podstawowych po wyższe uczelnie, muszą mieć charakter świecki. Szkolnictwo powinno być neutralne światopoglądowo, dlatego w szkołach nie mogą odbywać się zajęcia propagujące jakiekolwiek doktryny religijne.
- Nie może być ocen z religii na świadectwie szkolnym. W państwie będącym wspólnym dobrem wszystkich, obywatela chroni prawo do milczenia w sprawach związanych z religią i światopoglądem, w szkołach państwowych nie powinno się żądać od rodziców deklaracji udziału dzieci w lekcjach religii. Prowadzi to do dyskryminacji światopoglądowej. Zadaniem szkół jest wpajanie uczniom tolerancji i szacunku dla odmiennych ideologii. Zadania te mogłyby być realizowane w ramach przedmiotów: religioznawstwo, etyka, zarys filozofii.
- Wyprowadzenie religii ze szkół uwolni wreszcie od przymusu wyprowadzania dzieci i młodzieży na rekolekcje do kościoła. Jest to bezpowrotna strata kilku dni nauki w ciągu roku szkolnego. Nie są tymi zajęciami zainteresowani ani nauczyciele (oprócz katechetów) ani większość uczniów. Czas skończyć z istniejącym przymusem. Uczniowie i nauczyciele nie powinni uczestniczyć w obrzędach religijnych w czasie zajęć szkolnych. Środki finansowe dotychczas przeznaczane na lekcje religii i opłacanie katechetów powinny zostać przeznaczone na rozwijanie zainteresowań pozalekcyjnych uczniów, w tym: kółek tematycznych, imprez sportowych lub kulturalnych.
- Należy zakazać dotowania przez samorządy igrzysk i turniejów o pseudosportowym charakterze organizowanych przez instytucje związane z kościołem a połączone z pielgrzymkami i seansami religijnymi i modlitwami. Także organizacje młodzieżowe np. ZHR lub festiwale jasełek powinny być dotowane przez kościół lub prywatnych sponsorów.
- Należy wstrzymać finansowanie wydziałów teologicznych na uczelniach państwowych, jako szkodliwe dla uczelni i rozwoju nauki w Polsce. Narusza to także konstytucyjną zasadę autonomii państwa i kościoła, pochłania ponadto ogromne środki, które mogłyby być przeznaczone np. na potrzeby socjalne studentów.
- Należy odstąpić od manifestacji postaw i symboli religijnych na terenie państwowych budynków szkolnych. Dlatego też nauczanie religii winno powrócić do sal katechetycznych poza obrębem szkół publicznych.

Programy nauczania
Czas rozpatrzyć plany i programy nauczania szkół wszystkich szczebli od przedszkola po uniwersytety. Powinny one kształtować osobowość o charakterze globalnym. Program nauczania we wszystkich rodzajach szkół podlegać powinien kontroli MENiS i powinien być ujednolicony dla szkół tego samego typu i profilu. Wiąże się to z ograniczeniem aż nadto bogatego wyboru podręczników.

Szkolnictwo powinno reprezentować poziom europejski, przygotowujący do aktywnego życia w państwie XXI wieku i być dostosowane do potrzeb wszystkich gałęzi gospodarki i kultury. System ten powinien być przyjazny uczniom, stawiać na rozwój intelektualny (bez zbędnego encyklopedyzmu), przydatny w dorosłym życiu, skierowany na kształcenie osobowości w duchu humanistycznych ideałów.

Program nauczania musi uwzględniać wielość światopoglądową oraz być zgodny z obowiązującymi na całym świecie normami naukowymi, powinien odzwierciedlać najnowsze ich zdobycze w każdej dziedzinie. Oczywiście stopień oraz sposób przekazywania tej wiedzy musi być dostosowany do wieku uczniów. Należy także kształtować u uczniów zdolności do samodzielnego myślenia i niezależność poglądów.

W programach szkolnych za mało jest humanistyki, życia sportowego i kulturalnego. Należy uwzględnić te aspekty przy układaniu programów szczegółowych. Uważamy, że zwolnione godziny lekcyjne przeznaczone dotychczas na nauczanie religii powinny być wykorzystane na zapoznawanie uczniów z różnymi doktrynami filozoficznymi, nauczanie etyki i języków obcych od przedszkola (docelowo).

Edukacja seksualna jest częścią programu wychowawczego objętą ustawą od 10-ciu lat. Uchwalono ją m.in. w oparciu o Art. 12 Międzynarodowej Karty Praw Dziecka, który mówi, że należy zapewnić dziecku, które jest zdolne do kształtowania swych poglądów, prawo do swobodnego wyrażania ich we wszystkich sprawach. Natychmiastowa kontrpropozycja strony kościelnej oparta została na Art. 5 Karty Praw Rodziny (mówi on, że o wychowaniu dziecka stanowią rodzice), która jest watykańskim dokumentem wewnątrzkościelnym i nie może być fundamentem ustawy państwa neutralnego światopoglądowo. APP "Racja" sprostuje ten bubel legislacyjny.

Przedmiot szkolny "wiedza o życiu seksualnym człowieka", o zmienionej przez "ekspertów" kościelnych nazwie, został zaprojektowany jako część katechezy, wdrażania do katolickiej wizji życia płciowego człowieka, ograniczonej do małżeństwa i rodziny. Program ten zaledwie w kilku punktach dotyka np. chorób przenoszonych drogą płciową, niewiele mówi o nietypowych zachowaniach seksualnych i nic o zagrożeniach przemocą w tej sferze życia. Program zorientowany wyłącznie na prokreację w rodzinie zakłada, że dla ludzi nie planujących założenia tradycyjnej rodziny, życie seksualne nie istnieje. Przy organizacji tego nadobowiązkowego przedmiotu w szkołach dokonuje się jawnej selekcji nauczycieli. Wybiera się absolwentów katolickich kursów naturalnego planowania rodziny w szkołach rodzenia. Świadczy to o jednoznacznych zamiarach podporządkowania tych zajęć katechezie. APP "Racja" wprowadzi do nauczania przedmiot "Wiedza o życiu seksualnym człowieka" oczyszczając go jednocześnie ze wszelkich naleciałości ideologicznych.

Nauczyciele
APP "Racja" dążyć będzie do umocnienia pozycji i autorytetu nauczyciela w społeczeństwie. Temu celowi służyć będzie między innymi, ciągłe dążenie do poprawy statusu materialnego nauczycieli.

Nauczaniem mogą zajmować się jedynie osoby posiadające wykształcenie pedagogiczne; zatrudnienie w szkolnictwie powinno odbywać się na takich samych zasadach jak w innych zakładach pracy. Muszą to być ludzie światli, przestrzegający etyki zawodowej, wrażliwi na potrzeby ucznia.

Należy odbudować autorytet szkoły i nauczyciela, oczyścić oświatę z łapownictwa, którego rozmiary są znaczne, co deprecjonuje zawód nauczycielski i placówki oświatowe. Ludzie, którzy będąc członkami prawdziwej elity intelektualnej są w stanie objąć mocą swego zbiorowego wysiłku wszelkie zawikłane sprawy szkolnictwa i oświaty ? powinni zostać powołani przez państwo do doprowadzenia nareszcie do końca rzeczywistej rekonstrukcji szkolnictwa.

Wiele kontrowersji wzbudza awans zawodowy nauczycieli. Procedury powinny być dopracowane i uproszczone do rozsądnego poziomu. Należy umożliwić nauczycielom stałe podnoszenie poziomu wykształcenia. Tym dążeniom sprzyjać powinna znaczna poprawa stanu bazy oświatowej oraz wyposażenie szkół, szczególnie w pracownie komputerowe oraz języków obcych. Dążyć trzeba również do zmniejszenia liczebności uczniów w klasach.

Szkolnictwo wyższe
APP "Racja" dąży do respektowania przez państwo zawarowanego w konstytucji Artykułem 70 prawa do bezpłatnego szkolnictwa w uczelniach publicznych i równego do nich dostępu wszystkich obywateli, zwłaszcza ze wsi i małych miasteczek.

APP "Racja" widzi w wysokim poziomie wykształcenia obywateli podstawowy warunek szybszego rozwoju kraju i jego konkurencyjności w Unii Europejskiej. W związku z powyższym uważamy, że naszym najważniejszym zadaniem w tej dziedzinie jest:

- Zapewnienie przez państwo pomocy stypendialnej dla studentów oraz stworzenie systemu preferencyjnych kredytów studenckich wspieranych również przez sponsorów prywatnych jak i fundacje. System ten powinien zapewnić mało zamożnym studentom możliwość ukończenia studiów oraz częściowego umorzenia kredytu w przypadku rozpoczęcia przez absolwenta nisko wynagradzanej pracy.
- Systematyczne podnoszenie nakładów państwa na badania naukowe oraz zorganizowanie systemu wdrażania polskiej myśli naukowo ? technicznej i wypracowanych w kraju technologii, zastosowania jej w instytucjach i zakładach przemysłowych na terenie kraju.
- Ścisła współpraca uczelni państwowych ? szczególnie zaś uczelni technicznych z przemysłem i usługami ? zawieranie umów na świadczenia usług naukowych, wychodzenie z propozycjami tworzenia centrów naukowo-badawczych, w szerokim zakresie udostępnianie pracowników naukowych i aparatury na potrzeby firm (układ taki służyłby obu stronom, ponadto pozwoliłby nauce na zakup nowoczesnej aparatury i wyposażenia koniecznego do badań podstawowych i kształcenia studentów).
- Dążenie do ciągłego polepszania sytuacji materialnej kadry naukowej. Stwarzanie warunków opłacalności pracy naukowców w kraju, czerpania korzyści i satysfakcji z osiągnięć w kraju, nie za granicą.
- Zapewnienie wysokiej jakości kształcenia. Polskie uczelnie wyższe powinny być konkurencyjne wobec podobnych uczelni zagranicznych. Wykształcony na polskiej uczelni człowiek powinien być lepiej przygotowany do życia w nowej europejskiej rzeczywistości, niż jego zagraniczny kolega.

Aby zagwarantować dostępność szkół wyższych dla zainteresowanych z małych miast i wsi, należy rozbudować sieć placówek oświatowych w średnich miejscowościach.

4. Nauka

Nauka i jej rozwój musi być traktowana na specjalnych warunkach. Polska nie ma innej drogi, jeżeli chce być jednym z wiodących krajów europejskich. Nauka na każdym szczeblu powinna być wspomagana przez państwo. Zarówno poprzez centralne dotacje jak również stworzenie systemowych warunków do jej rozwoju, tj. wkomponowanie nauki w gospodarkę wolnorynkową i pobudzanie przedsiębiorstw do korzystania z jej osiągnięć. Polskie przedsiębiorstwa pracujące nad nowymi technologiami, współpracujące z laboratoriami naukowymi i transferujące najnowsze osiągnięcia nauki muszą być otoczone specjalną opieką państwa.

APP "Racja" uważa, że w celu ustalenia dorobku Polski na tle nauki światowej i włączenia nauki do budowania Polski, należy zwołać Kongres Nauki Polskiej.
Trzeba zlikwidować marnotrawstwo i biurokrację, jakie istnieją w polskiej nauce. W cenie powinny być nie wiek i tytuł, a nowoczesne i twórcze myślenie. Szczególną troską państwo powinno otoczyć młodych naukowców, tworząc im warunki do rozwijania swoich kierunków badawczych.

Na miejsce Polskiej Akademii Nauk i Komitetu Badań Naukowych należy stworzyć jeden, silny i prężny ośrodek.

5. Kultura narodowa

Rządy prawicy i SLD pozostawiły kulturę samą sobie w warunkach gospodarki rynkowej. Sytuacja taka prowadzi nieuchronnie do regresu w polskim życiu kulturalnym. Szczególny sprzeciw musi budzić znaczne ograniczenie dostępu do kultury i praktyczna likwidacja możliwości rozwoju kulturalnego młodzieży.

Traktowanie działalności kulturalnej jako jeszcze jednego towaru na wolnym rynku, prymat zysku nad wartościami kulturowymi, przyczyniają się do systematycznej degradacji tych ostatnich. Przejawia się to zwłaszcza w mediach, głównie prywatnych.

Zdecydowanie zmniejsza się wpływ mecenatu państwa na życie kulturalne i poziom kultury. Mecenat ten objawiał w ostatnich latach znaczną stronniczość polityczną i światopoglądową. Istnienie nadawców zależnych jedynie od rynku ma więc tę dobrą stronę, że w pewnych sytuacjach neutralizuje nadmiar kontroli politycznej nad sferą kultury. Rozwój masowej kultury komercyjnej nie byłby szkodliwy, gdyby dostatecznie szybko rosło wykształcenie odbiorców, którzy byliby wówczas mniej bezbronni wobec sugestii płynących z mediów. Masowa produkcja komercyjna nie może jednak zastąpić żywej twórczości kulturalnej, niezbędnej każdemu rozwijającemu się społeczeństwu.

Założenia polityki kulturalnej przyszłego rządu powinny uwzględniać następujące zadania:

- Stworzenie programu edukacji kulturalnej młodzieży i zapewnienie mu miejsca w programach szkolnych; pobudzanie twórczego rozwoju młodzieży bez względu na jej środowisko społeczne i miejsce zamieszkania.
- Wspieranie ośrodków upowszechniania kultury w małych miejscowościach; przyjęcie programu rehabilitacji czytelnictwa, tak drastycznie ostatnio spadającego; jego elementem powinien być mechanizm zapewniający dopływ nowości książkowych z wydawnictw do bibliotek publicznych. Trzeba zmienić niefortunne przepisy podatkowe, które powodują, że znaczna część nowych książek idzie na przemiał. Nie należy podnosić stawki VAT na książki.
- Stworzenie systemu mecenatu artystycznego (przy wykorzystaniu kapitałów prywatnych) dla rozwoju kultury kreatywnej nie ograniczającej się do szukania sukcesu komercyjnego; zapewnienie stabilnych podstaw finansowych placówkom tzw. wysokiej kultury (teatry, filharmonie, opery, galerie, muzea).
- Zobowiązanie publicznych radiostacji i telewizji do wywiązywania się z misji przypisywanej mediom publicznym; tu najpełniej może przejawić się idea ochrony dziedzictwa kulturowego ? w tym pojęciu mieści się zarówno kultura narodowa, jak i kultury świata, z którymi coraz bardziej się integrujemy.

Media publiczne będą lepiej pełnić tę misję, jeśli uzyskają niezależność polityczną i ekonomiczną. Dlatego opowiadamy się za zmianą formuły Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (którą powinny wyłaniać również ze swego grona środowiska twórcze, artystyczne i naukowe) i zapewnieniem jej ciągłości dopływu środków finansowych z abonamentu.

Całą kulturę traktować trzeba, jako powszechny proces edukacji kulturalnej polskich obywateli. Od osób publicznych należy wymagać kultury osobistej na wszystkich poziomach - niekulturalnych eliminować z życia publicznego na każdym szczeblu.

6. Polityka obronna

Po okresie przemian ustrojowych Polska ma bezpieczne granice. Przez najbliższe dziesiątki lat naszym granicom raczej nie grozi niebezpieczeństwo. Dotychczasowe rządy starały się, poprzez swą politykę międzynarodową, ułożyć przyjazne stosunki ze wszystkimi sąsiadami. Nasze uczestnictwo w pakcie wojskowym NATO zapewnia nam bezpieczeństwo zewnętrzne. Polska ma obowiązki wobec tego paktu i będzie się z nich wywiązywać. Jednak będziemy dążyć do tego, aby nasze siły zbrojne nie uczestniczyły w wojnach agresywnych wywołanych przez awanturnicze rządy innych państw. Polska powinna w trybie pilnym wycofać swoich żołnierzy z Iraku, ponieważ uważamy, że pod pozorem walki z terroryzmem Stany Zjednoczone Ameryki Północnej i Wielka Brytania dokonały podboju wolnego kraju tylko i wyłącznie w celach zawładnięcia irackimi złożami ropy naftowej.

Za słuszną uznajemy dokonywaną redukcję Sił Zbrojnych.

APP "Racja" opowiada się szczupłą, ale mobilną i sprawną bojowo armią zawodowo-kontraktową. Żołnierzami powinni być ludzie, którzy świadomie podejmą taką decyzję i zwiążą swoje życie z obronnością kraju. Dzięki ciągłemu podnoszeniu swoich kwalifikacji, żołnierze zawodowi stanowić będą gwarant stabilności jakościowej polskiej armii.

Wojsko Polskie jest zbrojnym ramieniem państwa. Konstytucyjnie świeckie państwo powinno posiadać konstytucyjnie świecką armię. W chwili obecnej nasze wojsko jest najbardziej sklerykalizowaną armią NATO. Na każdy tysiąc żołnierzy (w tym generałów i innych żołnierzy zawodowych) przypada 1,3 kapelana. Kapelanów jest więcej niż generałów. Posiadają stopnie generalskie i oficerskie oraz wysoko płatne etaty. Kapelani wojskowi mają prawo opiniowania ze skutkiem wykonawczym wniosków awansowych i wyznaczania na wyższe stanowiska służbowe (były przypadki utrącania awansów na kolejne stopnie oficerskie i generalskie). Organizowanym w jednostkach i instytucjach wojskowych uroczystościom nadaje się charakter religijny oraz zmusza się do udziału w nich wszystkich żołnierzy bez względu na wyznawany przez nich światopogląd i religię.

Antyklerykalna Partia Postępu "Racja" dążyć będzie do wprowadzenia apolityczności i areligijności w wojsku poprzez:

- Wyprowadzenie kapelanów z jednostek wojskowych oraz pozbawienie ich stopni wojskowych. Uważamy, że zwykły ksiądz w sutannie, nie w mundurze pułkownika czy kapitana, w sprawach wiary jest bardziej wiarygodny.
- Pozbawienie kapelanów wpływania na decyzje kadrowe dowódców.
- Zobowiązanie wszystkich dowódców w zakresie przestrzegania świeckości państwa w myśl Konstytucji RP.
- Zlikwidowanie parafii wojskowych - uprawnienia kapelanów należy przekazać miejscowym proboszczom. W pierwszej kolejności wyprowadzać parafie wojskowe z garnizonów, w których zlikwidowano jednostki wojskowe.(np.: Krosno Odrzańskie, Gubin i inne garnizony Polski Zachodniej).
- Zredukowanie do minimum Ordynariatu Polowego WP. Zbadanie czy prawdą jest, że Wojskowe Służby Informacyjne na polecenie biskupa polowego infiltrują środowiska żołnierzy zawodowych pod kątem uczestnictwa w uroczystościach religijnych i postępowania zgodnego z "wartościami chrześcijańskimi" i wyciągnięcie wniosków wobec wszystkich, którzy do tego dopuścili.
- Zlikwidowanie nikomu nie służących kaplic na terenie jednostek i instytucji wojskowych.
- Absolutny zakaz używania żołnierzy do prac usługowych w Ordynariacie Polowym i na plebaniach wojskowych.
- Analizowanie wydatków Ministerstwa Obrony Narodowej na utrzymanie duszpasterstwa wojskowego oraz ograniczenie tych wydatków i przeznaczenie ich na fundusz rozwoju w wojsku sportów obronnych i szeroko pojętej kultury.
- Zniesienie możliwości odbywania służby zastępczej przez poborowych w parafiach.

APP "Racja" traktować będzie jednakowo wszystkie wyznania i stworzy system, by każdy potrzebujący pomocy duchowej znalazł ją wśród duchownych istniejących kościołów cywilnych.

Partia popiera utworzenie Europejskich Sił Zbrojnych w ramach Unii Europejskiej.

APP "Racja" szczególny nacisk położy na zatrzymanie degradacji polskiego przemysłu zbrojeniowego oraz wzrost znaczenia polskiej myśli naukowo ? technicznej w dziedzinie rozwoju nowych technologii zbrojeniowych do produkcji w kraju.
APP "Racja" dążyć będzie do przywrócenia żołnierzowi polskiemu dobrego imienia w społeczeństwie. Pielęgnować będzie bojowe tradycje frontowych oddziałów ze wszystkich frontów II wojny światowej. Szacunkiem i uznaniem darzymy kombatantów i weteranów. Z uznaniem odnosimy się również do wszystkich żołnierzy, którzy w czasie pokoju osiągają znaczące rezultaty w służbie.

7. Bezpieczeństwo publiczne

APP "Racja" uważa, że na bezpieczeństwo publiczne ma wpływ wspólna działalność wielu instytucji: sądów, prokuratury, straży granicznej, straży pożarnej, straży miejskiej, agencji wywiadu i kontrwywiadu, policji, samorządów i innych. Z uwagi na to, że działalność Policji Państwowej jest kluczowa dla poczucia bezpieczeństwa obywateli, należy w pierwszym rzędzie dokonać przeglądu działań mogących mieć wpływ na poprawę funkcjonowania tej instytucji. Należy zweryfikować inne służby i instytucje pod kątem wydawania pieniędzy, które przeznaczane są na poprawę bezpieczeństwa państwa i obywateli. Dotyczy to zwłaszcza działalności prewencyjnej i organizowanych przez te służby spektakularnych akcji z udziałem różnych polityków, duchownych i innych działaczy społecznych, których jedynym celem jest zyskanie popularności przez zaistnienie w środkach masowego przekazu.

W związku z tym APP "Racja" dążyć będzie do:

- Odbiurokratyzowania Policji Państwowej. Dążyć należy do zmiany kodeksu postępowania karnego w kierunku zminimalizowania czynności procesowych policjantów w prowadzonych dochodzeniach. Wykroczenia i drobne przestępstwa, których sprawca aktualnie nie jest znany ? tylko rejestrować.
- Zmiany struktury policji. Zdecydowaną większość etatów policyjnych przesunąć do wydziałów roboczych.
- Ukierunkowania pracy policji na prewencję. Przeprowadzenie zmian wskazanych w punkcie 1 i 2 pozwoli przesunąć około 20% policjantów do pracy w terenie. Jest to zadanie najważniejsze, ale wciąż niedoceniane, szczególnie profilaktyka przestępczości nieletnich, którą uważamy za klucz do zapobiegania przestępczości dorosłych.
- Wzmocnienia roli służb kontroli wewnętrznej. Pracy policjantów nie można ocenić w żaden wymierny sposób. Można jednak wprowadzić pewne procedury reagowania na sygnały dotyczące zarówno jakości pracy jak i łamania prawa, w stosunku do petentów, sposobu reagowania na różne formy łamania przepisów itp.
- Likwidacji straży miejskiej. Uważamy, że pieniądze wydawane na tę instytucję lepiej będą wykorzystane przez Policję Państwową. Jest to wniosek wysuwany przez wiele środowisk samorządowych, które w działalności straży miejskiej widzą wiele nieudolności, ignorancji, braku znajomości przepisów oraz słabe wyszkolenie strażników.

8. System sprawiedliwości

APP "Racja" uznaje, że:

- świadomość nieuchronności kary i możliwość szybkiego jej wymierzenia,
- jakość resocjalizacji prowadzonej w więzieniach,
- sprawnie funkcjonujący system opieki postpenitencjarnej (obejmujący również leczenie w zamkniętych ośrodkach psychiatrycznych gwałcicieli, morderców, pedofilów) dla byłych więźniów,
wpływają na istotne zmniejszenie przestępczości.

W związku z powyższym, będziemy tak przebudowywać system organów ścigania wymiaru sprawiedliwości oraz systemu penitencjarnego i postpenitencjarnego, aby był jak najbardziej efektywny. Szukając nowych rozwiązań będziemy korzystali z najlepszych wzorów europejskich jak i innych krajów.

I tak np. w celu dalszego usprawnienia systemu sądownictwa należy ustanowić instytucję "sędziego pokoju". Zadaniem takich sędziów będzie (tak jak to się dzieje w amerykańskim wymiarze sprawiedliwości) wstępna analiza wnoszonych spraw i ich segregacja pod kątem wagi popełnionych przestępstw, a w sprawach przejrzystych i oczywistych, natychmiastowe rozpoznawanie i wydawanie wyroków. To ostatnie mogłoby dotyczyć wykroczeń i przestępstw w ruchu drogowym, drobnych kradzieży, nieporozumień rodzinnych, rozwodów, wybryków chuligańskich oraz spraw o zniszczenie mienia. Wszystkie te sprawy mogłyby być rozpoznawane i sądzone w trybie natychmiastowym i orzeczenia sędziów byłyby ostateczne.
Sądy tego rodzaju musiałyby pracować 16 godzin na dobę. Ich działania pozwoliłyby na uwolnienie sędziów i sądów powszechnych od nawału drobnych spraw, zaś natychmiastowe orzekanie i natychmiastowe egzekwowanie kary usprawniłoby działalność sądownictwa. Rozwiązanie to wykluczyłoby przewlekanie spraw gdyż oskarżony doprowadzony byłby przed sąd w ciągu najwyżej 24 godzin od popełnienia przestępstwa (wykroczenia). Taki sposób wymierzania sprawiedliwości gwarantowałby wykonanie teoretycznych założeń dobrego prawa: szybkie, sprawiedliwe i nieuchronne orzekanie oraz natychmiastowe karanie.

9. Równouprawnienie kobiet

APP "Racja" opowiada się za pełnym równouprawnieniem kobiet i mężczyzn na wszystkich płaszczyznach.

Dotyczy to m.in. gwarancji równości praw i obowiązków w życiu rodzinnym, dostępności do edukacji, dostępności do funkcji publicznych oraz rynku pracy, na którym zajmowanie określonych stanowisk, jak również otrzymywane wynagrodzenie stoją w sprzeczności z równym traktowaniem płci.

Kobiety powinny mieć takie same jak mężczyźni prawa decydowania o własnym losie. Wyraża się to przede wszystkim w zakresie planowania rodziny i podejmowania decyzji o aborcji. Na płaszczyźnie przemocy w rodzinie, która jest tematem tabu, należy szczególną wagę przyłożyć do przełamania zwyczaju nieinformowania organów ścigania o brutalnych pobiciach i znęcaniem się nad innymi członkami rodziny. Kobiety muszą mieć zapewnioną nieograniczoną i bezpłatną dostępność do badań prenatalnych oraz wybranych środków antykoncepcyjnych.

V . Polityka zagraniczna

1. Polska w świecie

APP "Racja" stoi na stanowisku, iż Organizacja Narodów Zjednoczonych jest fundamentem dla rozwoju wszystkich krajów i społeczeństw świata. ONZ powinna być gwarantem utrzymania pokoju i zapobiegania konfliktom a także ochrony praw człowieka.

APP "Racja" widzi pilną potrzebę zreformowania ONZ, poprzez nadanie większej mocy jej decyzjom.

APP "Racja" opowiada się za polityką zagraniczną opartą na zasadach równości, wzajemnych korzyści i życzliwości. Dlatego też - również z pozycji członka UE - będziemy pielęgnować dobre stosunki z bezpośrednimi sąsiadami: Rosją, Ukrainą i Białorusią. Zaszłości historyczne nie mogą wpływać negatywnie na współczesność. Nie mamy żadnych bieżących konfliktów z którymkolwiek z sąsiadów i powinniśmy unikać tworzenia jakichkolwiek punktów zapalnych. Będziemy rozwijać żywą współpracę gospodarczą i kulturalną. Będziemy dążyć do złagodzenia reżimów wizowych wobec naszych sąsiadów ze strony UE i - do czasu naszego przystąpienia do Układu z Schengen - sami będziemy się starać rozluźnić nasze wymogi wizowe. Z wszystkimi innymi państwami należy stosować zasadę pełnej wzajemności.

APP "Racja" będzie dążyć do zacieśnienia współpracy z partnerami europejskimi, w tym z Niemcami i Francją. Wymagać to będzie naprawy wzajemnych relacji, które wskutek błędnych decyzji politycznych ostatnich miesięcy uległy pogorszeniu.

Jesteśmy za partnerskimi stosunkami ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki. Rozumiemy przez to niepodległe działania Polski na arenie międzynarodowej, które mają zabezpieczać interesy państwa polskiego i jego obywateli, a nie doraźne interesy USA. Ewentualne zacieśnienie współpracy powinno przekładać się na konkretne i odczuwalne korzyści gospodarcze oraz na stosunek do polskich obywateli przebywających i przyjeżdżających do Ameryki.

Globalizacja

Wielorakie procesy globalizacji zachodzące w różnych dziedzinach naszego życia społecznego, gospodarczego, politycznego, naukowego czy kulturalnego przynoszą wiele pozytywnych zjawisk.

Należy jednak pamiętać, że w tym czasie trwają intensywne konflikty etniczno-religijne jak również uaktywniły się fundamentalistyczne religie. APP "Racja" reprezentując wartości humanistyczne wspiera te procesy globalizacyjne, które służą godności i autonomii jednostki ludzkiej.

2. Polska w Europie

Antyklerykalna Partia Postępu "Racja" opowiada się za silną i sfederowaną Europą, będącą nie tylko efektywnym organizmem gospodarczym, lecz również obszarem rozwijających się harmonijnie, na równych i logicznych zasadach, społeczeństw obywatelskich.

Opowiadamy się również za zjednoczoną Europą posiadającą między innymi: sprawnie działający Parlament Europejski, silną władzę wykonawczą, wspólną i spójną politykę zagraniczną, wspólną strefę euro.

Antyklerykalna Partia Postępu "Racja" jest orędownikiem świeckiej, nowoczesnej i pluralistycznej Europy i podejmuje w tym względzie współpracę z europejskimi organizacjami humanistycznymi.

Popieramy sformowanie europejskiej, autonomicznej w ramach NATO, struktury militarnej, posiadającej silną, nowoczesną i zawodową armię.

Polska jako kraj członkowski Unii Europejskiej będzie współtworzyć przyszłość zjednoczonej Europy. W związku z tym musimy określić własną wizję polityki unijnej i tak ją połączyć z polityką wewnętrzną, aby maksymalnie wykorzystać szanse wynikające z członkostwa.

APP ?Racja? uważa, że najważniejszym długofalowym programem społeczno ? gospodarczym Unii, sięgającym 2010 roku, jest Strategia Lizbońska. Celem tego programu jest zdecydowane zwiększenie konkurencyjności gospodarki unijnej i uczynienie z Unii czołowego organizmu gospodarczego świata.

Segmenty Strategii Lizbońskiej:

- Gospodarka oparta na wiedzy
- Liberalizacja i integracja rynków przemysłów sieciowych
- Trwały rozwój
- Liberalizacja i integracja rynku usług finansowych
- Przedsiębiorczość
- Nowy model społeczny

Odniesienie przez Strategię Lizbońską sukcesu leży w polskim interesie, co rzecz jasna nie oznacza, że powinniśmy bezrefleksyjnie przenosić jej wszystkie założenia na polski grunt. Wejście do Unii ośmiu krajów z byłego bloku wschodniego niewątpliwie wprowadzi do Strategii nowe akcenty, co do priorytetów, jak i sposobu ich wdrażania.

2.1 Gospodarka oparta na wiedzy

Społeczeństwo informacyjne
Polska powinna bardzo aktywnie włączyć się budowę społeczeństwa informacyjnego, ponieważ w dłuższej perspektywie pomoże jej to rozwiązywać istotne problemy gospodarczo - społeczne kraju.

Do głównych celów należy zaliczyć:

- Budowę podstaw nowoczesnej infrastruktury telekomunikacyjnej i informatycznej umożliwiającej powszechny dostęp do pełnego pakietu usług. Należy rozwijać taką infrastrukturę również na wsi.
- Obniżenie kosztów dostępu do Internetu przez demonopolizację i prokonkurencyjną politykę wobec rynku telekomunikacyjnego.
- Rozwój edukacji i badań w społeczeństwie informacyjnym.
- Tworzenie warunków prawnych i rynkowych dla gospodarki elektronicznej.
- Wspieranie pracy zawodowej opartej na wiedzy.
- Przeciwdziałanie zjawiskom wykluczenia informacyjnego i społecznego.

Powyższe cele będą wymagać nowej polityki państwa, jak najlepszego wykorzystania funduszy pomocowych Unii Europejskich i precyzyjnego określenia wydatków Państwa. Polska powinna wystąpić z inicjatywą utworzenia nowych funduszy pomocowych i programów skierowanych na eliminację zróżnicowania odnośnie Społeczeństwa Informacyjnego w ramach Unii Europejskiej.
Dla Polski istotne jest również:

- monitorowanie wskaźników ujętych w "Planie działań na rzecz rozwoju społeczeństwa informacyjnego w Polsce na lata 2001-2006 - ePolska" ze wskaźnikami planu eEurope2005;
- usprawnienie egzekucji prawa;
- zidentyfikowanie barier rozwoju Internetu;
- udział w unijnych programach: eContent, IDA, 6.Program Ramowy i inne.

Koordynacja powyższej polityki powinna być prowadzona przez ośrodek państwowy, który odpowiadałby za całość powyższej polityki i również wyznaczał kierunki działań na kolejne lata.

Badania i innowacje
APP "Racja" opowiada się za radykalną transformacją gospodarki europejskiej w kierunku Gospodarki Opartej na Wiedzy. Temu celowi ma służyć stworzenie Europejskiej Przestrzeni Badań i Innowacyjności powszechnie zwanej Europejską Przestrzenią Badawczą oraz zwiększenie wydatków na badania i rozwój techniki. Wydatki powinny wzrosnąć w Unii Europejskiej, do 2010 roku, do poziomu 3% PKB, z czego 2/3 z nich powinno pochodzić z sektora prywatnego, a 1/3 ze środków publicznych.

Biorąc powyższe pod uwagę Polska powinna wykreować i wdrożyć następujące rodzaje polityk:

- politykę rozwoju potencjału badaczo-rozwojowego i zasobów ludzkich;
- politykę wspierania działalności innowacyjnej w gospodarce;
- politykę taniej informacji (budowa Społeczeństwa Informacyjnego).

Realizacja przez Polskę powyższych polityk pozwoli zwiększać korzyści z naszego uczestnictwa w Europejskiej Przestrzeni Badawczej oraz pozwoli na stałe zmniejszanie luki technologicznej.

2.2 Liberalizacja i integracja rynków przemysłów sieciowych

Telekomunikacja
W 2002 r. Unia Europejska przyjęła pięć nowych dyrektyw, zastępujących obowiązujące:

- dyrektywę o wspólnych ramach regulacyjnych dla sieci i usług komunikacji elektronicznej;
- dyrektywę o dostępie i połączeniach sieci;
- dyrektywę o autoryzowaniu sieci i usług komunikacji elektronicznej;
- dyrektywę o usłudze powszechnej i prawach użytkownika;
- dyrektywę o ochronie danych.

Wprowadzenie Strategii Lizbońskiej w Polsce jest utrudnione z powodu następujących zagrożeń: dotychczasowa polityka regulacyjna słabo przygotowała polski rynek do faktycznego otwarcia, brak zasobów finansowych i ogólny stan gospodarki, niska telegęstość, brak polityki promowania inwestycji, wejście konkurencyjne operatorów, utrata intratnych rynków, słabość ekonomiczna firm jako bariera innowacyjności.

Jednocześnie do szans należy zaliczyć: nowe inwestycje, wzrost konkurencyjności i innowacyjności wynikający z połączenia sieci telekomunikacyjnych, ekspansja na rynki unijne poprzez alianse, reforma prawa oraz większa przewidywalność i stabilność warunków działalności, poprawa rentowności prowadzonej działalności i dostępność zewnętrznego finansowania, objęcie polityką unijną w tym programami pomocowymi.

Energetyka
Polski przemysł energetyczny nękają m.in. następujące problemy strukturalne: niezbyt konsekwentna i droga dla podatnika polityka państwa wobec górnictwa, ciągle zmieniające się koncepcje prywatyzacji zarówno w górnictwie jak i przemyśle gazowym. Utrzymuje się monokultura węglowa przy równoczesnym wykluczaniu z góry rozwoju elektroenergetyki opartej na gazie ziemnym czy energii atomowej.

Polska powinna przyjąć dwie nieco odmienne strategie w zależności od tego, czy dotyczy to reformy rynku krajowego czy też związane jest to z wymianą zagraniczną.

Odnośnie rynku krajowego, to dla polskiego konsumenta byłoby korzystne, aby mógł mieć wybór dostawcy polskiego czy o kapitale mieszanym.

Powinny być również ukształtowane proporcje miedzy energią elektryczną, którą handluje się na rynku giełdowym a dostarczaną w oparciu o swobodnie negocjowane kontrakty o różnej długości. Należy zachować ostrożność, na obecnym etapie, jeżeli chodzi o wymianę zagraniczną, ponieważ kraje sąsiednie wspomagają konkurencyjność swoich sektorów energetycznych.

Transport
W sytuacji istniejących szans i zagrożeń, polskie stanowisko wobec Strategii Lizbońskiej w obszarze polityki transportowej i sieci infrastruktury transportu wyrażać się powinno w:

- wspieraniu działań na rzecz integracji rynków transportowych, głównie w transporcie drogowym, lotniczym i w portach morskich oraz popieraniu strategii zrównoważonego rozwoju systemu transportowego;
- popieraniu działań zmierzających do wdrażania nowych, podwyższonych standardów bezpieczeństwa w transporcie morskim;
- podejmowaniu działań na rzecz rewizji wymogów finansowych i wytycznych Wspólnoty w zakresie rozwoju sieci TEN-T (budowa i modernizacja transeuropejskich sieci transportowych zapewniających integralność ekonomiczną i spójność przestrzenną poszerzonej Wspólnoty) w perspektywie do 2020 r.;
- podejmowaniu działań o przyjęcie dyrektywy promującej stosowanie biopaliw w transporcie (korzystne dla polskich rolników);
- umiarkowanym wspieraniu nowej, ujednoliconej koncepcji zawierania kontraktów na wykonywanie publicznych usług przewozu pasażerów w transporcie zbiorowym;
- neutralnym podejściu do proponowanej przyspieszonej liberalizacji rynku usług kolejowych w UE i szybkiego przyjęcia tzw. drugiego pakietu kolejowego.

Polska, wraz z grupą krajów kandydackich, powinna wykazać dużą aktywność, aby włączyć do Strategii Lizbońskiej postulat wskazujący na potrzebę dokonania jak najszybszej liberalizacji dostępu do rynku przewozów drogowych w okresie po rozszerzeniu UE w 2004 r. Ograniczanie dostępu przewoźnikom z krajów akcesyjnych do wykonywania przewozów w kabotażu wewnętrznym po 2004 r. przez okres pięciu lat, a jednocześnie forsowanie liberalizacji pozostałych rynków transportowych, do której od strony realnej te kraje nie są w pełni przygotowane, stawia pod znakiem zapytania celowość ekonomiczną jego kontynuacji w ramach całej Wspólnoty.

Konieczna jest zmiana podejścia administracji unijnej do polityki transportowej, z cząstkowej do kompleksowej, obejmującej cały rynek transportowy UE.

2.3 Trwały rozwój

Na pojęcie trwałości rozwoju w Strategii Lizbońskiej składa się: ochrona środowiska naturalnego, sprawiedliwość międzypokoleniowa (międzypokoleniowa alokacja zasobów naturalnych) oraz trwałość społeczna i gospodarcza.

Zasadniczą trudnością wdrożenia Strategii Lizbońskiej rozszerzonej o postulat trwałości jest konflikt (dotyczy on wszystkich państw Wspólnoty), pomiędzy promowaniem przedsiębiorczości a respektowaniem ograniczeń związanych z ochroną środowiska.
Trwały rozwój, pomimo innych intencji pomysłodawców, w praktyce i retoryce politycznej UE został sprowadzony do ochrony środowiska.

Wyróżnia się przy tym cztery obszary priorytetowe:

- zmiany klimatyczne, a zwłaszcza zwolnienie zużycia paliw kopalnych w celu odwrócenia tzw. efektu cieplarnianego;
- opanowanie presji na środowisko ze strony transportu;
- poprawa zdrowia publicznego;
- zachowanie zasobów naturalnych.

Oceniając znaczenie Strategii Lizbońskiej dla Polski, należy przede wszystkim zaznaczyć, że na poziomie ogólnym Polska powinna poprzeć powyższe propozycje. Na poziomie szczegółowym należy pamiętać, że powyższe problemy odzwierciedlają problemy, z jakimi kraje 15 znalazły się u progu XXI wieku. Polskie uwarunkowania różnią się od nich, a już szczególnie w ramach tzw. ?filaru ekologicznego?.

Dla Polski problem zmian klimatycznych ma znaczenie drugorzędne, ponieważ musimy przede wszystkim zadbać o czystość wód i powietrza.

W Polsce rozwija się motoryzacja, ale nie przybrała ona takich rozmiarów jak w Europie Zachodniej, dlatego nasze działania powinny mieć charakter wyprzedzający a nie być nastawione na łagodzenie skutków.

W odniesieniu do zasobów przyrody, zwłaszcza żywej, należy podkreślić, że w Polsce na skutek późniejszego i znacznie mniejszego uprzemysłowienia, nie dokonało się tak głębokie zniszczenie środowiska przyrodniczego.

2.4 Liberalizacja i integracja rynku usług finansowych

Zintegrowany rynek usług finansowych jest bardzo ważnym elementem polityki makroekonomicznej Unii Europejskiej i niezbędnym warunkiem właściwej realizacji Strategii Lizbońskiej. Kierunek realizacji wyznacza harmonogram nazywany Financial Services Action Plan (FSAP).

Polski rynek kapitałowy stoi przed wyzwaniem włączenia się w struktury integrującego się rynku europejskiego, co niesie za sobą efekty pozytywne jak i zagrożenia, przy czym ich nasilenie nastąpi w momencie przyjęcia przez Polskę euro. Korzyści będą udziałem dużych przedsiębiorstw i inwestorów, którzy uzyskają dostęp do większego i efektywniejszego rynku. Zagrożona wydaje się dotychczasowa infrastruktura krajowego rynku kapitałowego, ponieważ jest zbytnio rozbudowana ( w dużej mierze kreowała odgórne procesy prywatyzacyjne) i niedostosowana do potrzeb krajowego sektora przedsiębiorstw prywatnych.

Realizacja FASP wpłynie istotnie na funkcjonowanie banków. Polski rynek bankowy jest w znacznej mierze rynkiem zliberalizowanym. Integracja rynku następuje w rezultacie procesów rynkowych, w większości związanych ze strategiami holdingów ponadnarodowych, a także z procesami fuzji i przejęć wśród inwestorów strategicznych. Rynek bankowy jest w zasadzie przygotowany do procesów pełnej integracji w rozumieniu Strategii Lizbońskiej.

Cechą charakterystyczną polskiego systemu finansowego, który różni się od systemów finansowych krajów 15-ki jest duży udział kapitału zagranicznego w kapitale własnym instytucji finansowych. Około 70% aktywów banków komercyjnych w Polsce jest pod kontrolą kapitału zagranicznego, a większość krajowych banków komercyjnych to spółki zależne holdingów ponadnarodowych.

Powyższe należy rozpatrywać w kontekście korzyści i zagrożeń. Do korzyści należy zaliczyć np. przejęcie know-how, dekapitalizowanie itp. Do zagrożeń, (które powinno się zniwelować poprzez doskonalenie rozwiązań w fazie budowy nowej globalnej architektury finansowej a także realizacji Strategii Lizbońskiej), należy zachowanie się spółki dominującej wobec spółki zależnej w sytuacji kryzysowej.

W sytuacji kryzysowej może dojść do tzw. nacjonalizacji strat. Dlatego w interesie krajów, w których systemie bankowym dominują spółki zależne będące częścią składową ponadnarodowych holdingów, leży wprowadzenie koncepcji ponadnarodowego nadzoru zintegrowanego. Polska ma zatem uzasadnione podstawy do forsowania koncepcji pełnej integracji pionowej instytucji nadzorujących ponadnarodowe holdingi.

W interesie Polski i UE leży jak najszybsze wprowadzenie jednolitych standardów rezerw celowych, a także ujednolicenie konsekwencji podatkowych dla banków wynikających z tworzenia tych rezerw. Brak takich standardów tworzy warunki dla nieuczciwej konkurencji między bankami.

W Unii Europejskiej występuje dążenie do harmonizacji rynku pracy. Znaczna różnorodność systemów emerytalnych funkcjonujących w poszczególnych państwach członkowskich staje się barierą dla mobilności siły roboczej pomiędzy krajami Unii. Celem europejskich regulacji emerytalnych jest poddanie kapitałowych elementów systemu zabezpieczenia emerytalnego jednolitym zasadom ostrożnościowym.

Zasady rządzące polskim rynkiem ubezpieczeniowym są generalnie zgodne z acquis communautaire. Przyjęcie dalszych regulacji prawnych dotyczących tego sektora, w kształcie, w jakim obowiązywać on będzie po integracji z UE, powinno wpłynąć pozytywnie na przygotowanie i zdolność konkurencyjną polskich zakładów ubezpieczeń.

2.5 Przedsiębiorczość

Ograniczanie bezrobocia i wzrost aktywizacji zawodowej są w Polsce najprostszym sposobem przywracania dynamiki gospodarczej i równowagi budżetowej, a także koniecznością z punktu ograniczania wykluczenia społecznego i wzmacniania spójności społecznej.

Nasza strategia rozwojowa musi być obecnie silnie prozatrudnieniowa, aczkolwiek za 12-15 lat będziemy musieli przestawić się w sposób zdecydowany na strategię prowydajnościową, co obecnie wiąże się z przechodzeniem na gospodarkę opartą na wiedzy.

Kluczem do zwiększenia zatrudnienia, ale także do budowy gospodarki opartej na wiedzy jest przedsiębiorczość i ład rynkowy. Polska powinna zdecydowanie popierać deregulację i urynkowienie Unii Europejskiej. W takim ładzie możemy odnieść stosunkowo najwięcej sukcesów wykorzystując naszą zdolność uczenia się, kreatywność i elastyczność. Naszą największą nadzieją są polskie małe i średnie przedsiębiorstwa, ich rozwój w kraju i ekspansja zagraniczna. Duże przedsiębiorstwa zostały przejęte przez inwestorów zagranicznych, którzy w ramach strategii konglomeratowych nierzadko zubażają ich funkcje. Tymczasem tzw. skłonność do zakładania biznesu wynosi w Polsce ponad 60%, podczas gdy w Unii średnio tylko 45%. W dodatku mamy nieźle wykształcony wyż demograficzny osiągający wiek aktywności zawodowej. Powinniśmy więc zdecydowanie popierać wszystkie te działania Unii, które zmierzają do deregulacji i upraszczania warunków zakładania i działania biznesu, zarówno na szczeblu unijnym, jak i poszczególnych krajach.

W kwestii pomocy publicznej należy wyważyć dwa stanowiska. Z jednej strony, w obecnej sytuacji Polski istnieją jeszcze poważne wyzwania restrukturyzacyjne, w przypadku których odpowiednia polityka państwa była często wspierana pomocą publiczną i realizowana przy jej wykorzystywaniu. Z drugiej, nie umiemy pomocy publicznej efektywnie dostarczać i mamy bardzo ograniczone możliwości w tym zakresie. Dlatego należy obniżać poziom pomocy publicznej wiążąc ją z efektywnymi projektami restrukturyzacyjnymi i maksymalną przejrzystością w sposobie jej udzielania.

2.6 Nowy model społeczny

APP "Racja" uważa, że niezbędna jest modernizacja europejskiego modelu społecznego, tak by wspierał on rozwój gospodarki opartej na wiedzy oraz odpowiadał na współczesne wyzwania ekonomiczne, demograficzne (w tym zwłaszcza starzenie się ludności) i wyzwania związane z globalizacją.

Zatrudnienie
Zakłada się poważne ograniczenie trwałych i nie wynikających z koniunktury gospodarczej przyczyn bezrobocia. Strategia Lizbońska opiera się na wykorzystywaniu środków polityki podażowej, nastawionych na poprawę jakości zasobów pracy i podniesienia aktywności zawodowej ludności. Równocześnie ma ona wykorzystywać selektywne środki polityki popytowej, przez co powinna zwiększyć się opłacalność zatrudniania dla przedsiębiorców.

Praktycznie każdy z celów i środków Strategii Lizbońskiej w dziedzinie zatrudnienia jest wart poparcia. Jednakże ich realizacja będzie napotykała na większe przeszkody, niż w innych krajach wstępujących, z powodu znacznie wyższego bezrobocia, odmiennej struktury demograficznej zasobów pracy, znacznie głębszych niedostosowań strukturalnych do nowoczesnej gospodarki, niedoinwestowania szkolnictwa i niedorozwoju systemu kształcenia ustawicznego.

W związku z tym, należy podjąć następujące działania:

- konieczność zwiększenia atrakcyjności tworzenia nowych miejsc pracy dzięki wyższym i lepiej dostosowanym do popytu kwalifikacjom oraz obniżeniu kosztów pracy;
- uelastycznienie form zatrudnienia i wprowadzanie mniej rygorystycznych zapisów dotyczących stosunków pracy;
- obniżenie opodatkowania najniższych zarobków.

Kraje takie jak Polska, o stosunkowo młodej populacji, muszą ukierunkować swoje działania na rzecz zatrudniania młodych.

Likwidacja nieefektywnych miejsc pracy w przemyśle i rolnictwie może przynieść znaczne zagrożenie bezrobociem. Dlatego pożądane jest większe zaangażowanie państwa w procesy restrukturyzacji zatrudnienia, tak, aby zwiększyć szanse osób, które utraciły pracę, na ponowne zatrudnienie.

W tym celu należy, mając na względzie ograniczenia finansowe państwa, intensywnie i precyzyjnie ukierunkować wykorzystanie aktywnych metod rynku pracy, jak i indywidualizacji obsługi bezrobotnych.

Edukacja
Specyficznymi dla Polski priorytetami są:

- zmniejszenie nierówności między szkołami i grupami uczniów;
- lepsze kształcenie podstawowych umiejętności potrzebnych coraz bardziej jednostce i społeczeństwu do pomyślnego funkcjonowania w gospodarce opartej na wiedzy;
- ograniczenie kształcenia zawodowego w szkołach średnich i rozwój dokształcania dostępnego zwłaszcza dla ludzi słabiej wykształconych i bezrobotnych;
- lepsze kształcenie nauczycieli.

Wykluczenie społeczne
Strategia Lizbońska zaleca osiągnięcie istotnego postępu w ograniczaniu ubóstwa i wykluczenia społecznego. Rząd, administracja państwowa i samorządowa, organizacje zawodowe i społeczne stoją w tym przypadku przed bardzo trudnym zadaniem.

W średnim okresie (do 2010 r.) wskazane i osiągalne wydaje się przede wszystkim zahamowanie tendencji zwiększania się rozmiarów ubóstwa dochodowego oraz redukcja innych elementów wykluczenia, jak: długotrwałe bezrobocie, nierówny dostęp do edukacji i mieszkań wyposażonych w podstawowe usługi oraz wzmocnienie działań profilaktycznych, w tym przeciwdziałania sytuacjom kryzysowym w rodzinie i zmniejszenie skali uzależnień.

Polityka zatrudnienia jest najistotniejszym środkiem przeciwdziałania ubóstwu.

Ważnym elementem polityki integracji społecznej jest zmniejszenie dyskryminacji kobiet na rynku pracy poprzez egzekwowanie prawa do równej pracy i płacy - oraz zapewnienia takich rozwiązań socjalnych, które pomagają łączyć aktywność zawodową z obowiązkami rodzinnymi.
Należy prowadzić aktywną politykę zapewnienia dostępu do edukacji i pracy osobom niepełnosprawnym.

Polska powinna zapewnić równy dostęp do edukacji, ponieważ w naszym kraju występują duże nierówności edukacyjne decydujące o szansach na rynku pracy.

Zabezpieczenie na starość
Starzenie ludności w Europie stanowi główne wyzwanie dla wypłacalności systemów emerytalnych i możliwości zachowania takich emerytur, by chroniły one przed ubóstwem.

W Polsce została wprowadzona radykalna reforma emerytalna, ale osiągnięcie wszystkich założonych w Strategii Lizbońskiej celów nie będzie możliwe bez dokonania istotnych korekt.

Obowiązujące obecnie przepisy dotyczące minimalnej emerytury nie będą w stanie uchronić wielu przyszłych emerytów przed ubóstwem. Wysokość świadczeń znacząco spadnie w stosunku do wynagrodzeń, szczególnie dla kobiet, których przeciętne emerytury będą w przyszłości o połowę niższe niż mężczyzn.

Dlatego możliwe i potrzebne są zmiany. Podniesienie, stopniowo do 65 lat, wieku emerytalnego kobiet spowoduje wzrost ich świadczeń, a w efekcie również znaczące ryzyko ubóstwa wśród osób starszych.

Wprowadzenie pełnej waloryzacji kapitału emerytalnego w I filarze podniosłoby niską w przyszłości relację emerytur do płac (jest to jednak element zależny od rozwoju ekonomicznego naszego kraju). Podobny będzie efekt obniżenia kosztów administracyjnych oraz pewna liberalizacja przepisów dotyczących działalności inwestycyjnej Otwartych Funduszy Inwestycyjnych. Konieczne jest wprowadzenie takich przepisów dotyczących minimalnych emerytur, które będą skutecznie chronić przed ubóstwem.

Antyklerykalna Partia Postępu "Racja" wyraża przekonanie, że wykazane wyżej postulaty są słuszne. Jesteśmy otwarci na współpracę ze wszystkimi, którym na sercu leży dobro Polski i jej Obywateli.

Strona główna

Dzieła zakazane

Znani powiedzieli

Perełki ciemnogrodu

Władze powiatowe, wojew. i krajowe

Założenia programowe

Ogłoszenia partyjne

Skarga do Strasbourga

Wzory umów