|
||
|
|
||
|
Ludzkość jest po to by zaludniać piekło. Człowiek jest czymś zdumiewającym. Chciałbym wiedzieć kto go wymyślił... Nie ma ani jednego, kto by dotknął gwiazdy. Postarzeli się, mają głębokie zmarszczki i jest w nich głęboka rezygnacja. Po długim życiu tylko tyle wiedzą, by budząc się w nocy mówić - Dziwne, dziwne, dziwne. O jak dziwne, jak dziwne. O jakie śmieszne i dziwne. Przyzwoity człowiek nie może wierzyć, że ich dobry Bóg chciał takiego świata - słowa wypowiadane przez Wodzireja spektaklu podważały wiarę w Boga i świat przed, w trakcie i po potopie. Cyniczna zabawa wytartymi sloganami. Egzamin dojrzałości ze znaczenia słów: wiara, Bóg, honor. Nie ma "JA", jest tylko "Nic nie ma znaczenia, moja wiara nie ma znaczenia, moje przekonania nie mają znaczenia". Pożera nas przeświadczenie o własnej doskonałości i arogancja wobec autorytetów. A woda się podnosi...
Spektakl oparty na "Historii" Witolda Gombrowicza i "Listów z Ziemi" Marka Twaina, z fragmentami wierszy Wiesława Dymnego i prozy Bruno Schulza.
scenariusz, reżyseria, opracowanie muzyczne Karol Nowakowski wystąpili Magdalena Dąbrowska Beata Dudziak - Magdalena Kotarba Anna Molenda Ewa Nowik Izabela Pawlaczyk Magdalena Polus Karol Nowakowski Daniel Stawczyk Ivo Vedral realizacja techniczna Anna Łoś na afiszu od 24 czerwca 1994 do 6 czerwca 1995 ważniejsze spektakle III Ogólnopolskie Spotkania Teatralne KRZESŁO - Żyrardów, wrzesień 1994 Bautzen, Niemcy, październik 1994 XXI Barbórkowe Spotkania Teatralne - Dąbrowa Górnicza, grudzień 1994 Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy - Jelenia Góra, styczeń 1995 Centrum Sztuki Teatr Dramatyczny - Legnica, czerwiec 1995 Festiwal Sztuki Młodych - Jelenia Góra, czerwiec 1995 nagrody Grand Prix - Żyrardów Nagroda aktorska dla Daniela Stawczyka - Żyrardów II nagroda za kreację zespołową - Bautzen, Niemcy
prasa o... Najnowszy autorski spektakl "Powieki" pyta: czy świat umiera? Spektakl jest analizą kondycji praw moralnych i etycznych, takich jak wiara, Bóg, miłość. Wizja "podnoszącej się wody" - apokalipsy, zmusza do poszukiwania sensu życia. Bohater staje przed komisją egzaminacyjną. Zdaje egzamin dojrzałości. Sens takich słów jak: honor, wiara, miłość zostaje podważony. Autor spektaklu prowokacyjnie stwierdza, iż " wierzyć to błądzić, żyć nadzieją to kłamać, Boga nie ma". Bohater musi dotknąć zła, poznać smak poniżenia. Może walczyć, ale i tak skazany jest na przegranie. ( Nowiny Jeleniogórskie )
|
||
|
|
||