Witryna ta stanowi kontynuację publikowanej ongiś strony pt. "Moja Zadruga", autorstwa Konrada Darnoka Koteckiego, opowiadającej o religijnych zwyczajach Słowian Polskich z czasów przedchrześcijańskich. Jednak została stworzona przez innego autora.
Jest także drugą w kolejności stroną w polskim internecie, która zajmuje się tematyką starożytnych Słowian.

Życzę miłej lektury i zapraszam do korespondencji:

Adam Pawłowski (apbass@wp.pl)
Z adruga to słowiański termin oznaczający formę wielkiej wspólnoty rodzinnej, na którą składa się grupa ludzi wywodzących się od jednego przodka. Pisząc "Moja zadruga", mam na myśli tych wszystkich, którzy tak jak ja sięgają do słowiańskich wierzeń w poszukiwaniu własnej filozofii życia.
Szukając własnych korzeni, wcześniej czy później natrafiamy na naszych wspólnych przodków - Prasłowian. Często zastanawiamy się kim byli, jak żyli, gdzie mieszkali. Interesują nas ich obyczaje i wierzenia, fascynują nas pozostałości ich kultury: posągi bóstw, ceramika czy ozdoby. Błądząc po kartach historii nagle odkrywamy, że świat nie był od zawsze taki sam. Że gdzieś w otchłani czasu ludzie żyli inaczej, wierzyli w innych bogów, o czymś innym marzyli. Zagłębiając się coraz dalej w przeszłość, zaczynamy odczuwać tęsknotę do tamtych czasów. Do nieskażonej przyrody, czystych rzek i jezior, do nieprzebytych lasów i dziewiczych bagien. Zaczynamy utożsamiać się z tamtymi ludźmi, prostymi ale nie zepsutymi jeszcze "dobrodziejstwami" współczesnej cywilizacji. Nęci nas chęć powrotu do tamtych czasów, odrzucenie ciężaru współczesnej moralności, która tak często wydaje się nam wydumana i nielogiczna. Wreszcie na koniec zaczynamy zastanawiać się nad naszymi potrzebami duchowymi, nad wiarą, której tak naprawdę nie jesteśmy w stanie ukierunkować. Rozpatrując treść współczesnych religii, nie znajdujemy w nich już nic poza rozbudowaną strukturą sprzecznych wartości moralnych, których i tak nikt nie przestrzega. Jakże było by prościej powrócić do starej, wypróbowanej wiary w potęgę przyrody. Lecz czy jest to jeszcze możliwe ?
Myślę, że tak. Wystarczy tylko odrzucić uprzedzenia i spojrzeć na otoczenie trzeźwym wzrokiem. Nadal wokół nas rozwija się wspaniała przyroda. Nadal na niebie świeci słońce i wieje wiatr. Tak jak dawniej zmieniają się pory roku, po zimie przychodzi wiosna, po wiośnie lato, a po nich jesień



  • Strona Główna
  • Mitologia Słowian
  • Literatura
  • Kalendarz Słowian
  • Wiara Słowian
  • Ciekawe Strony